Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/5612 K.2025/13610

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 Sayılı Kanun) 311. maddesi uyarınca, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, sanığın 15.08.2024 tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ile birlikte temyiz istemine ilişkin olduğu gözetilerek ve 04.09.2024 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen uyarlama yargılamasına ilişkin ek kararın sanığın belirtilen adresi olan, "... 259.

Sok.no:27 k:9/35 ... /Ankara" adresine 27.09.2006 tarihinde bila tebliğ iade edilmesi üzerine 05.10.2006 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilmeksizin kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; sanığın 16.03.2008 tarihinde şartlı tahliyesi ve 13.09.2009 tarihinde bihakkın tahliyesi sonrası tarih olan 15.12.2009 tarihli dilekçe ile kararın kesinleştiğine ve infazın tamamlandığını belirten yurt dışı çıkış yasağının kaldırılması talepli dilekçe ile başvurusu üzerine Mahkemece verilen 17.12.2009 tarihli 2001/787 Esas ve , 2004/29 Karar sayılı ek kararı ile temyize konu ek karar ve infaza ilişkin safahatlerinin yer aldığı ek kararın verildiği,

bu haliyle sanığın 27.09.2006 tarihli ek karara 15.12.2009 tarihli talep dilekçesi dikkate alındığında en geç bu tarihte muttali olduğunun anlaşılması karşısında, 7201 sayılı Kanun’un 32. maddesindeki “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile,