Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2024/6645 K.2025/7179

İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/579 Esas, 2023/574 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 2024/1119 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/114667 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve KYB-2024/... sayılı kanun yararına bozma isteminin. “213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesi gereğince 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli ve 2017/7 esas, 2019/444 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 31/05/2019 tarihinde kesinleşmesini takiben 15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince uyarlama kararı verilmesi talebi üzerine, uyarlama yapılmasına yer olmadığına ilişkin İstanbul

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2023 tarihli ve 2023/579 esas, 2023/574 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, sanık hakkında inceleme dışı 2016 yılına ait sahte fatura düzenleme eylemleri sebebiyle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/02/2017 tarihli ve 2017/4104 esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2020 tarihli ve 2017/397 esas, 2020/7 sayılı kararı ile zincirleme suç hükümleri uygulanarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin 03/12/2020 tarihli ve 2020/5304 esas, 2020/4865 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği, İnceleme konusu 2015 yılına ait sahte fatura düzenleme eylemleri sebebiyle, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/01/2017 tarihli ve 2017/524 esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda ise İstanbul

13. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli kararı ile zincirleme suç hükümleri uygulanarak 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın 31/05/2019 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, 15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan,

"(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında, sanık hakkında 05/01/2017 tarihli ilk iddianamenin düzenlendiği tarihten önce işlenen 2015 ve 2016 takvim yıllarına ve yıllar içerisinde işlenen suçlara ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen tek bir zincirleme suç hükümlerinin uygulanarak mahsup yapılmak suretiyle uyarlama kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde uyarlama yapılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2019 tarihli ve 2017/7 Esas, 2019/444 Karar sayılı kararı ile sanığın "2015 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 31.05.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

2. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde.

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. ...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır. 3. Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, İstanbul

13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/579 Esas, 2023/574 Karar sayılı kararı ile "...hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi amacıyla dosyası yeniden esasa kaydı yapılarak yargılama yapılmış ise de.

213 Sayılı VUK'nun 359/b maddesinde belirtilen vergi kaçakçılığı suçundan toplam 844.541,61‬ TL'lik tutarın hükümlü tarafından ödenmemesi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık indirimi içeren hükmün uygulama yerinin bulunmaması karşısında TCK nun 7. maddesi gereğince yapılan kanun değişikliğin hükümlü lehine sonuç doğurmamasından dolayı uyarlama kararı verilmesine yer olmadığına, hükümlü hakkında infazı durdurulan mahkememizin 30/04/2019 tarih,

2017/7 Esas ve 2019/444 Karar sayılı ilamıyla verilip kesinleşen mahkumiyet hükmünün aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına.." karar verilmiş ve bu kararın da itiraz edilmeden kesinleştiği belirlenmiştir. 4. 5237 sayılı Kanun’un zincirleme suç başlıklı 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında. "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir.

Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır. ..." Hükmü yer almaktadır. 5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün aynı mükellefiyetine ilişkin "2016 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan, İstanbul

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2017/397 Esas, 2020/7 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiğinin ve bu kararın da kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, hükümlünün eylemlerinin zincirleme suç kapsamında kaldığının kabulü ile 7394 sayılı Kanunla değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım oranı belirlenerek, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra, İstanbul

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2017/397 Esas, 2020/7 Karar sayılı ilamı ile verilen cezanın mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul