Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1210 K.2025/5846

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında verilen asıl karar ile sanık ... hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2023/784 Esas, 2024/243 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1 maddesi delâletiyle 158/1-f-son, 52/2-4, 53/1 ve 58/6 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına ve hapis cezalarının sanık ... yönünden 1. kez, sanık ... yönünden 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimlerine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2024/782 Esas, 2024/973 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı CMK) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

21. Ceza Dairesinin, 14.11.2024 tarihli ve 2024/782 Esas, 2024/973 Karar sayılı ek kararı ile sanık ...'in temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1 maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ...'in Ek Karara Yönelik Temyiz Sebepleri Kanun yolu başvuru hakkını kullanmak için yazdığı istinaf ve temyiz dilekçeleri, ceza infaz kurumu aracılığıyla merciine ulaştırılmadığından hakkındaki hükmün kesinleşmesine yol açıldığına, bu durumun mağduriyetine sebep olduğuna, istinaf ve temyiz yolunun açılması talebine ilişkindir. 2. Sanık ...'ün Temyiz Sebepleri Suç tarihinde ceza infaz kurumunda bulunduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Tebliğname Görüşü Yönünden Sanık banka kartının çalındığını iddia etmesine karşın mobil bankacılık hesabı üzerinden katılanın yatırdığı paraya işlem yapıldığı gibi, sanıkların savunmalarına göre arkadaş oldukları ve bir süre aynı apartta birlikte konakladıkları sabit olup suç tarihinde sanık ...'ün banka hesabından sanık ... hesabına gönderilen paranın mobil bankacılık olan cep şube üzerinden gerçekleştirildiği,

mobil bankacılık uygulamasının, hesap sahibi tarafından bankaya bizzat bildirilen cep telefonu numarası üzerinden tanımlandığı ve yapılacak işlem için hesabın bağlı olduğu cep telefonu numarasına gönderilen SMS şifresinin sisteme girilmesi ile para transferinin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Sanık ...'in Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Sanığın yokluğunda verilip kanun yolu, mercii, süresi ve başvuru yönteminde yanıltma bulunmayan, ceza infaz kurumunda bulunan sanık için 5271 sayılı Kanun'un 263/1 maddesi uyarınca gerekli ihtaratı içeren asıl kararın, 05.07.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak sanığın asıl karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291/1 maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.10.2024, 16.10.2024 (2 ayrı dilekçe) ve 31.10.2024 tarihlerinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık ...'in ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Sanık ...'ün Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

1. Sanık ...'in Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 14.11.2024 tarihli ve 2024/782 Esas, 2024/973 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'in temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2. Sanık ...'ün Asıl Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde (3) numaralı başlıkta açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hükümde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi