KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2025/1772 E., 2025/11981 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/119 E., 2024/1417 K.
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Düşme
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz nedenlerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Sanık müdafinin temyiz talebi yönünden
Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. Maddeleri uyarınca düşme kararı verildiği, sanık müdafinin, sanık hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı değil beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği ancak incelemeye konu düşme hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereğince, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan vekilinin temyiz talebi yönünden
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.03.2014 tarihli ve 2013/12-74 Esas, 2014/140 Karar sayılı ilâmı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı hâlinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacak olmasına karşın Ankara 56.Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanık savunması alınmaksızın delil yetersizliği gerekçesi ile beraatine karar verilmiş ise de,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/1772, K. 2025/11981, 23 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama