Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1894 K.2025/7136

Kurum vekilinin temyiz talebinin, sanık ... hakkında verilen 13.12.2016 tarihli ve 2008/163 Esas, 2009/117 Karar sayılı ek karara münhasır olduğu belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında kurulan hükmün ve sanık ... hakkındaki ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2009 tarihli ve 2008/163 Esas, 2009/117 Karar sayılı kararına ilişkin davanın suçtan zarar gören katılan Kurum'a ihbar edilmediği ve mezkûr kararla her iki sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, katılan Kurum'a tebliğ de edilmemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleşmediği,

Katılan Kurum'un, sanık ... hakkında denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediği iddiasıyla inceleme konusu asıl karar yönünden yapılan yargılama sırasında davadan haberdar olduğu ve katılan sıfatını kazandığı, sanık ... yönünden ise adı geçen sanık hakkında denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/10 maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine dair 13.12.2016 tarihli ve 2008/163 Esas, 2009/117 Karar sayılı ek kararının tebliği üzerine davadan haberdar olduğu ve sanık ... aleyhine yasa yoluna başvurduğu belirlenmekle,

Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleşmediği, tanzim olunan 01.06.2009 tarihli kesinleştirme şerhlerinin usulsüz olduğu, bu itibarla sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/8 maddesi uyarınca öngörülen 5 yıllık denetim sürelerinin hiç başlamadığı belirlendiğinden,

sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/10 maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine dair 13.12.2016 tarihli ve 2008/163 Esas, 2009/117 Karar sayılı ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek ortadan kaldırılmasına karar verilerek ve sanık ... hakkında kesinleşmeyen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden başlamayan denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği için hükmün açıklanması koşullarının oluşmayacağı, sanık ... hakkında 06.10.2015 tarihli ve 2015/62 Esas,

2015/238 Karar sayılı hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet kararının hukuki dayanaktan yoksun olmakla yok hükmünde olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Her iki sanığın yargılama konusu eylemleri için 5237 sayılı TCK’nın 158/1-e maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d maddesi gereği 15 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresinin başlamayacağı,

bu itibarla denetim süresinin iyi hâlli geçirildiğinden ve/veya denetim süresi içerisinde yeni bir kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve hükmün açıklanması veya kamu davasının düşmesi koşullarının oluşmayacağı, hukuki değerden yoksun olan hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği gözetildiğinde zamanaşımını kesen son işlemin, 5237 sayılı TCK'nın 67/2-a maddesi gereği sanık ... yönünden 27.05.2008 tarihli ve sanık ... yönünden 06.05.2008 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar 15 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla,