Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/1916 K.2025/7281

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 155. Maddesine düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu değil 5237 Sayılı TCK'nın 158/1-h maddesinde hükme bağlanan tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyet sırasında işlediği nitelikli dolandırıcılık suçu kapsamında bulunduğu ve ilk derece mahkemesi kararının onanması gerektiği düşüncesiyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Katılanların .. vatandaşı olup Türkiye’de arazi alabilmek için sanık ... ile ortak olarak 25.05.2006 tarihinde ...

Turizm Ltd.Şti.’ni kurdukları, bu tarihten itibaren sanık ...’ın şirket müdürü olduğu, sanık ...’un şirketin muhasebecisi olup sanık ...’ın ise bu işler kapsamında Tükçe bilmeyen katılanlara tercümanlık yaptığı, sanıkların iştirak halinde sanık ...’ın ...ya tercümesi ile katılan ...’e şirketin sahip olduğu gayrimenkuller nedeniyle devlet kurumlarına yapılması gereken ödemeler olduğu ve sermaye artırımı için 9650TL para istedikleri, katılan ...’in sanık ...’ın hesabına 18.07.2006 tarihinde 13.336,00TL gönderdiği, paranın sanık ... tarafından 20.07.2006 tarihinde bankadan çekildiği,

akabinde ödemelerin yapıldığına dair sahte .. bank dekontunu sanık ...'un ofisinden her üçünün birlikte katılana fax çektikleri, katılanların Türkiye’ye geldiklerinde gönderdikleri 13.336,00TL. paranın belirtilen yerlere yatırılmadığı,

sanıkların ...bank’a yatırmış gibi gösterdikleri paraya dair dekontun gerçek olmadığını öğrendikleri iddia ve kabul olunan olayda, sanık ... ile katılanların aynı şirketin ortakları olmaları, sanık ...'ın şirketin diğer ortakları olan katılanların, şirket adına işlem yapması için sanık ... aracılığı ile ..'a gönderdikleri paraların muhasebeci sanık ... ile birlikte iştirak halinde gerekli yerlere yatırılmayıp mal edinmeleri karşısında;

tacir veya şirket yöneticisinin dolandırıcılığı suçunun bu vasfa sahip kişilerin üçüncü bir kişiye yönelik hile ile menfaat temini şeklinde gerçekleşen eylemlerde düşünülebileceği, somut olayda ise aynı şirketin ortakları arasında vuku bulan sanık ...'ın eyleminin hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı ve mahkemenin vasıfta hata yaparak nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR