Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/2857 K.2025/12731

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Amasya

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2024/154 Esas, 2025/110 Karar sayılı kararı ile: a.Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son, 158/3, 52, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl hapis ve 1.200.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.Sanıklar hakkında katılan ...'na yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son, 158/3, 52, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 11 yıl 14 ay 7 gün hapis ve 2.006.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına,

hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2025/1287 Esas, 2025/1203 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri; sanıkların atılı suçu işlemediklerine, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine lehe hükümlerin uygunlanması gerektiğine ve alt sınırdan uzaklaşılarak verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığına gerekçesiz şekilde istinaf taleplerinin reddedildiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekillerinin temyiz istemleri; sanıkalrın en üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine, suçtan elde edilen paranın katılanlara iade edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine uygun, yasal ve yeterli gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşarak cezaları tayin eden mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, kararında sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Amasya