Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/3361 K.2025/13115

Düzeltilerek onama Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 04.11.2024 tarihli ve 2021/26623 Esas, 2024/12718 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.06.2025 tarihli ve 205/4620 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtirazın konusu, karar başlığında sanık ... yerine, hükmü temyiz etmeyen sanık ...'in adının yazılması, ayrıca sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan, hükmün ikinci fıkrasının altıncı bendinde yer alan Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/04/2013 kesinleşme tarihli, 2012/31 esas ve 2013/176 karar sayılı ilamınında yer alan "2.

KEZ" ibaresinin hükümden çıkartılması gerekirken; sanık ...'in tekerrüre esas alınan, hükmün birinci fıkrasının yedinci bendinde yer alan Ula Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/09/2009 kesinleşme tarihli, 2008/104 esas ve 2009/113 karar sayılı ilamının yazılmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Karar başlığında hükmü temyiz eden sanık ... yerine, temyiz etmeyen ...'in adının yazılması ve tekerrür uygulamasına ilişkin hukuka aykırılık düzeltilirken ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın yazılması gerekirken, ...'in tekerrüre esas alınan ilamına dair bilgilerin yazılması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde olup söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 04.11.2014 tarihli ve 2021/26623 Esas, 2024/12718 Karar sayılı sayılı düzeltilerek onama ilâmının KALDIRILMASINA, Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, imzalanan dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

1.Sanık hakkında Mahkemenin 2017/678 Esas sayılı ilk kararı ile verilen mahkumiyet hükmünde sanığa tekerrür hükümlerinin uygulanacağına karar verilmiş olmakla birlikte 2.kez mükerrer sayılmasına karar verilmediği, bu kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı olarak sanığın 2.kez mükerrir olduğuna hükmedilerek kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

2. Bozma öncesi sadece sanık tarafından yapılan temyiz sonucu lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin ve uzlaştırma giderinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği,

hükmün ikinci fıkrasının altıncı bendinde yer alan ''2.KEZ'' ibaresinin hükümden çıkarılması ile yine hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Bozma kararı öncesi yapılan 248,5 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline, bozma sonrası yapılan uzlaştırma gideri 100,00 TL tebligat gideri 25,85 TL olmak üzere toplam 125,85 TL yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,