Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/4003 K.2026/1041

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 253/21. maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu ve uzlaşmanın sağlanamadığı gözetilerek yapılan incelemede.

Sanığın 2014 yılı Mart ayında şikayetçi...'yi arayarak kendisini TOKİ'de mühendis olarak tanıttığı, şikayetçi...'nin sahibi olduğu ...ili ... ilçesi 2.etap konutlarındaki ... numaralı daireyle ilgili olarak, su, elektrik ve doğalgaz abonelik işlemlerini kendisi adına yürütebileceğini söylemesi üzerine şikayetçinin bu teklifi kabul ederek sanığa 12.06.2014 tarihli 9597 yevmiye numaralı vekaletnameyi 12.08.2014 tarihine kadar geçerli olmak üzere...

Noterliğinden verdiği, şikayetçi...'nin oğlu olan şikayetçi ...in evle ilgili işlemleri yapması için sanığa farklı tarihlerde (son havale tarihi 27.05.2014 olmak üzere) çeşitli tutarlarda toplam 3.390 TL para göndermesine rağmen, sanığın bu tutardan yalnızca 300 TL'yi şikayetçinin dairesi için Halkbank'a yatırdığı ve geri kalan parayı kişisel harcamaları için kullandığı iddia edilen olayda.

Sanığın eylemi her ne kadar mahkemece güveni kötüye kullanma olarak nitelendirilmiş ise de, sanığın şikayetçiyi telefonla arayarak kendisini TOKİ mühendisi olarak tanıtması, suça konu para miktarlarını şikayetçiden, kendisine vekaletname verilmeden önce almış olması,

ayrıca şikayetçi ...iline gidip dairesini görmek istediğinde ona farklı bir daireyi göstermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın şikayetçiyi hileli hareketlerle aldatarak haksız maddi menfaat elde ettiği, bu nedenle eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 43/1 maddeleri uyarınca zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden,

suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme koşulu olarak yapılmaya engel olması karşısında Sanığa yüklenen "dolandırıcılık ve hakkı olmayan yere tecavüz" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında ilk mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 29.09.2015 tarihinden,

hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,