Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/5581 E. , 2026/459 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yapılan ön inceleme neticesinde Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07/02/2024 tarihli ve 2023/1
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/5581 E. , 2026/459 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yapılan ön inceleme neticesinde Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07/02/2024 tarihli ve 2023/1016 Esas, 2024/141 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, sanığa usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesine rağmen aynı Kanun’un 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadıkları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen mahkumiyet hükmünü sanık, süresinde ancak temyiz sebebi içermeyen bir dilekçeyle temyiz etti. Meşruhatlı tebligatla gerekçeli kararın tebliğine rağmen sanık, 7 günlük süre içinde temyiz nedenlerini bildiren ek dilekçe sunmadı; 11. Ceza Dairesi ön inceleme aşamasında istemi esasa girmeden sonlandırdı.
Hukuki İlke: 5271 sayılı CMK'nin 291/1. maddesindeki sürede yapılan ancak sebep içermeyen temyiz başvurusunda, CMK 295/1 uyarınca tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmezse, temyiz istemi CMK 298/1 gereği sebep yokluğundan reddedilir; bu esas Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 E., 2019/596 K. sayılı kararında açıklanmıştır.
Uygulama Sonucu: Temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE karar verildi; sanık, meşruhatlı tebligata rağmen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığından istem esastan incelenmedi ve dosya CMK 304/1 uyarınca Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere tevdi edildi.
Dava Strateji Notu: Yüze karşı tefhim edilen hükmü sebepsiz dilekçeyle temyiz eden sanık müdafii, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde mutlaka temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe sunmalıdır; aksi hâlde hüküm ne kadar hukuka aykırı olursa olsun Yargıtay esas incelemesi yapmadan istemi reddeder.