Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/5498 E. , 2026/845 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3159 E., 2024/729 K. SUÇ :Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olara
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/5498 E. , 2026/845 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3159 E., 2024/729 K. SUÇ :Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, (sanığın yokluğunda verilen kararın, Tebligat Kanunu'nun 21/1. fıkrası uyarınca yapılan 28.03.2024 tarihli tebliğine ilişkin işlemin, sanığın adreste bulunmama nedenine ilişkin herhangi bir tespitin yapılmamış olması, aynı Kanun'un 21/2 maddesi uyarınca yapılan 22.04.2024 tarihli tebliğine ilişkin işlemin, sanığın o adreste hiç oturmadığına veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olduğuna dair öncesinde yapılmış bir tespitin bulunmaması nedeniyle, 28.03.20 24... .04.2024 tarihli tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu anlaşıldığından) öğrenme üzerine yapılanlar temyizin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2022/833 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-F-L-son, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 9.160,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2023/3159 Esas, 2024/729 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri özetle; sanığın yüklenen suçu işlemediğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, katılanın zararı karşılandığı hâlde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2023/3159 Esas, 2024/729 Karar sayılı kararında eksik gösterilen suç adının, mahallinde, "Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2023/3159 Esas, 2024/729 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı, bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması ve kendisini kamu görevlisi ya da banka çalışanı olarak tanıtma suretiyle dolandırıcılıktan zincirleme biçimde 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 9.160 TL adli para cezasına mahkûm etmiş, istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir. Yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan iki tebliği de gerekli adres tespitleri yapılmadığından usulsüz çıkmış, sanık kararı öğrenmesi üzerine temyiz etmiştir.
Hukuki İlke: Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat için muhatabın adreste bulunmama nedeninin tespiti, 21/2. maddesine göre tebligat için ise muhatabın o adreste hiç oturmadığına veya sürekli ayrıldığına dair önceden yapılmış bir tespit zorunludur; bu tespitler yoksa tebliğ usulsüzdür ve temyiz süresi ancak öğrenmeyle işlemeye başlar.
Uygulama Sonucu: Daire, öğrenme üzerine yapılan temyizi süresinde kabul ettikten sonra esasta hukuka aykırılık görmeyerek temyiz istemini reddetmiş ve hükmü onamış; istinaf kararında eksik yazılan suç adının mahallinde düzeltilmesiyle yetinmiştir.
Dava Strateji Notu: Süre yönünden umutsuz görünen dosyalarda tebliğ mazbataları ilk incelenecek belgedir; Tebligat Kanunu 21'e göre yapılan tebliğlerde adres tespiti şerhleri eksikse tebliğ usulsüz sayılıp öğrenme tarihinden temyiz kapısı açılır. Ancak usulsüz tebliğ yalnızca süreyi diriltir; sübuta ilişkin güçlü itiraz yoksa sonuç yine onama olur.