Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2025/5540 K.2026/2050

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin Kapsamına Göre: Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık tarafından temyizi sonrasında, Dairemizin 09.12.2024 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bozma üzerine Ankara

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2025 tarihli ve 2025/172 Esas, 2025/280 Karar sayılı kararı ile sanığın bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 7 yıl 9 ay 22 gün hapis ve 43.740,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin takdirinde hata edildiğine, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, atılı suçu işlemediğine ve bu konuda kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında "02.08.2018" olarak gösterilen suç tarihinin "28.07.2018-31.07.2018 tarihleri arası" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara