Karar Özeti
11. Ceza Dairesi 2025/650 E. , 2025/3674 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyar
Karar Detayı
11. Ceza Dairesi 2025/650 E. , 2025/3674 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 inci ve geçici 2 nci maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten önce verilen kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu nazara alındığında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 15/10/2024 tarihli ve 2024/1315 Esas, 2024/1574 Karar sayılı kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği adresine yapılan tebliğin iadesi üzerine Mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2.maddesine göre 16.03.2015 tarihinde yapılarak karar kesinleştirilmiş ise de; hüküm yokluğunda verilen sanığa gerekçeli kararın bilinen adresine yapılan tebligatın iadesi üzerine MERNİS adresine ilk olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan anılan maddenin ikinci fıkrasına göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, ancak; 7201 sayılı Kanun'un 32/1 maddesinde yer alan "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleştirilip infaza verilen sanığın hükmedilen 5.000,00 TL adli para cezasını 13.07.2016 tarihinde, 2 yıl 6 ay hapis cezasını ise 25.12.2017 tarihinde infaz ettiği anlaşıldığından mahkûmiyet kararını en geç bu tarihte öğrendiği kabul edildiğinden hükmün, sanık müdafii tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.09.2023 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.