Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2026/16 K.2026/3399

Sanık hakkında banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2020/333 Esas, 2021/62 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın reddine ilişkin merci Samsun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarihli ve 2021/705 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 28.04.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 16.12.2025 tarihli ve 2025/28891 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2025 tarihli ve KYB-2025/151089 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.12.2025 tarihli ve KYB-2025/151089 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanık ...'ün ... Bankası ...

Şubesinde müşteri ilişkileri yetkilisi olarak görev yaptığı, mağdurun başvurusu üzerine kredi işlemlerini gerçekleştiren banka görevlisi olduğu, mağdurun 44.250 Türk lirası limitli genel kredi sözleşmesini imzalaması ve bu limit dahilinde sadece 10.750 Türk lirası tutarlı kredi kullanmasının ardından sahte olarak düzenlediği " nakit kredi kullandırım talep formları " ile mağdurun bilgisi ve rızası dışında 28.500 Türk lirası ve 568,82 Türk lirası tutarlı iki ayrı kredi kullandırımı yaptığı, mağdurun mevduat hesaplarına aktarılan kredi tutarlarını sahte olarak düzenlenen banka kartı ile hesaplardan çektiği anlaşılmakla, Yargıtay

7. Ceza Dairesinin 14/09/2022 tarihli ve 2022/3817 esas, 2022/12778 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere sanık ...'ün eyleminin bir bütün halinde 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturma ihtimaline binaen görevsizlik kararı verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dava dosyası incelendiğinde; ... Bankası ...

Şubesinde banka görevlisi olan ve başvuru üzerine kredi işlemlerini gerçekleştiren sanığın, mağdurun 44.250,00 TL limitli genel kredi sözleşmesini imzalaması ve bu limit dahilinde sadece 10.750,00 TL tutarlı kredi kullanmasının ardından, sahte olarak düzenlediği nakit kredi kullanım talep formları ile mağdurun bilgisi ve rızası dışında 28.500,00 TL ve 568,82 TL tutarlı iki ayrı kredi daha kullandırdığı ve mağdurun mevduat hesaplarına aktarılan kredi tutarlarının da sahte banka kartı ile sanık tarafından çekildiğinin iddia ve kabul olunması karşısında;

sanığın eyleminin sübutu halinde 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160. maddesinde düzenlenen ve aynı Kanun'un 162. maddesine göre özel soruşturma ve kovuşturma usulüne tabi bankacılık zimmeti suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesinin gerektiği nazara alınarak, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsiz olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun