Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2026/1784 K.2026/3764

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

A. İtiraz Sebepleri Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2026 tarihli ve 11-2025/137806 sayılı itiraz isteminin. "İtiraza konu uyuşmazlık, özel dairenin başka bir özel daire kararını hukuki değerden yoksunluk tespitine konu edip edemeyeceğine ve verildiği tarih itibariyle kanun yararına bozma kararı ve sonraki usulü sürece göre dosyanın esastan incelenmesinin gerekeceğine ilişkindir. ...

Somut olayda, Dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2012 tarihli ve 2011/967 Esas ve 2012/1076 sayılı kararı ile hukuki sürece ilişkin kısımda ayrıntılarıyla belirtildiği üzere sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının sanık tarafından süresinden sonra temyiz edilmesi üzerine aynı mahkemenin 28.02.2013 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, bunun üzerine ek kararın da sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin, 02.02.2015 tarihli kararı ile onanmasına karar verildikten sonra Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürülüğünce kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu ve bu kez Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının da talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin, 13.01.2016 tarihli, 2015/20377 esas ve 2016/210 sayılı kararıyla CMK'nın 309.

Maddesinin 4-c maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmayacak şekilde "...sanığın değişik zamanlarda ve farklı bahanelerle katılandan menfaat temin etmesi şeklindeki eylemi nedeni ile cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi" şeklindeki gerekçeyle kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilen dosyada, Kararın, verildiği tarih itibariyle yüksek mahkeme kararı olduğu, kanun yararına bozma sonrası ilk derece mahkemesince verilen hükmün başka bir özel daire tarafından da esastan incelemeye konu edilerek yeniden bozma kararı verildiği,

her iki kararında verildiği tarihteki uygulamalara göre belirlendiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29/05/2024 tarihli, 2024/2-209 esas, 2024/168 karar sayılı ilamında açıkça vurgulandığı üzere, içtihat değişikliklerinin itiraz olağanüstü kanun yolu başvurusuna konu edilemeyeceği, Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesi'nin söz konusu kararlarının yüksek Daireniz ilamında gerekçeye konu edilen 12.06.2024 tarihli ve 2023/4-503 esas, 2024/190 karar sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun karar tarihi öncesine ait olduğu, bu nedenle hukuk düzeninde sonuç doğuran bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu,

bir özel dairenin, bir başka özel daire kararını hukuki değerden yoksunluk tespitine konu edemeyeceği, bu tespitin sadece Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından yapılabileceği de nazara alındığında, itiraza konu dosyanın esastan incelemeye konu edilerek bir karar verilmesi gerekeceği değerlendirmeye konu edilmiş, açıklanan nedenlerle Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 21/04/2025 tarihli, 2023/6004 esas ve 2025/4731 sayılı incelenmeksizin iade kararına itiraz etmek gerekmiştir.

Bir özel dairenin, bir başka özel daire kararını hukuki değerden yoksunluk tespitine konu edemeyeceği, bu tespitin sadece Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından yapılabileceği, bu itibarla itiraza konu dosyanın esastan incelemeye konu edilerek bir karar verilmesi gerektiğine ilişkindir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizin itiraza konu 21.04.2025 tarihli ve 2023/6004 Esas, 2025/4731 Karar sayılı kararında belirtilen hususlar ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 23.06.2021 tarihli ve 31520 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.07.2021 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı Kararıyla 15. Ceza Dairesinin 01.07.2021 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına,

15. Ceza Dairesine verilen ve bu Dairenin arşivinde bulunan işlerin bu tarih itibarıyla 11. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2026 tarihli ve 11-2025/137806 sayılı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

II. KARAR