Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2026/803 K.2026/6796

Bursa

14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2023/1076 Esas, 2025/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f-son, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca neticeten 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 27.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 16.09.2025 tarihi itibarıyla kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 29.12.2025 tarihli ve 2025/39545 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2026 tarihli ve KYB-2026/1798 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2026 tarihli ve KYB-2026/1798 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f-son maddesi uyarınca belirlenen 4 yıl 3 ay hapis ve 260 gün adli para cezalarından, aynı Kanun'un 43/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında yapılan arttırım sonucu 5 yıl 3 ay 22 gün hapis ve 325 gün adli para cezaları yerine, 5 yıl 7 ay 15 gün ve 325 gün adli para cezalarına, bu cezalardan da anılan Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca yapılan 1/6 indirim ve adli para cezasının günlüğü 100,00 Türk lirası üzerinden hesaplanması neticesinde 4 yıl 5 ay 3 gün hapis ve 27.000 Türk lirası adli para cezaları yerine,

4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 27.000,00 Türk lirası adli para cezalarına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesinin.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında, bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken, temel ceza olarak 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f-son maddesi gereğince tayin olunan 4 yıl 3 ay hapis ve 260 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 5 yıl 3 ay 22 gün hapis ve 325 gün adli para cezası yerine, 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 325 gün adli para cezasına,

aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 5 ay 3 gün hapis ve 270 gün adli para cezası yerine, 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 270 gün adli para cezasına hükmolunmak suretiyle hapis cezası yönünden fazla cezaya hükmedilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bursa

14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.06.2025 tarihli ve 2023/1076 Esas, 2025/386 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasının (2) numaralı bölümünde yer alan "5 yıl 7 ay 15 gün hapis" ile (3) ve (4) numaralı bölümlerinde yer alan "4 yıl 8 ay 7 gün hapis" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla "5 yıl 3 ay 22 gün hapis" ve "4 yıl 5 ay 3 gün hapis" ibarelerinin eklenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,