Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10234 K.2010/1003

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.04.2008 tarih ve 2005/309-2008/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “CARGILL” markasının adına tescilli olan Cargill Inc. ile akdettiği 14.01.2003 tarihli sözleşme uyarınca marka haklarını elinde bulundurduğunu, davalının ise müvekkili ile ticari ilişkisinin uzun süre önce sona ermesine rağmen anılan markayı faturalarında, araçlarının üzerinde ve tabelasında kullandığını, bu kullanıma son vermesi için keşide edilen 22.10.2004 tarihli ihtarnameye rağmen kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nin 9, 61, 62. maddeleri uyarınca davalının müvekkiline ait marka hakkına vaki tecavüzünün önlenmesini, (1.000)YTL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin uzun süre davacının bölge distribitörlüğünü yaptığını, davacının keşide ettiği 22.10.2004 tarihli ihtarnamenin tebliğ alındığı tarihten sonra marka ve logoyu kesinlikle kullanmadığını, talebin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının iddiasına delil olarak davalı tarafından düzenlenmiş 11.05.2004 tarihli bir fatura ile 12.05.2005 tarihli bir gazete yazısı sunduğu, taraflar arasında şifahi bir sözleşme ilişkisi olduğu doğrulandığından fesih tarihini davacının kanıtlamakla yükümlü bulunduğu, davacının 22.10.2004 tarihli ihtarname öncesinde sözleşmenin feshedilmiş olduğunu kanıtlayamadığı, anılan fatura tarihinin ihtarname tarihinden önceki döneme ait olduğu, gazete haberinin ise davalı kaynaklı olduğunun kanıtlanamadığı, bu hususta yapılan suç duyurusu konusunda da aynı gerekçeyle takipsizlik kararı verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.