KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/10260 E., 2010/1372 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2010
- Mahkemesi
- İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
549 kelime·3 dk okuma
TarAflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/03/2008 tarih ve 2006/240-2008/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesi ile, "Kuzenlerim" adlı dizinin yapımcısı olan davalı şirketin müvekkilinden anılan dizinin bölüm müziklerini yapmasını istediğini, müvekkilince dizinin ilk üç bölümünün müziklerini yaptığını, daha sonra aynı dizinin "jenerik müziğinin" yapılmasının istendiğini, müvekkilince söz ve müziği kendisine ait olan "Yarım Kalan" adlı çalışmayı jenerik müziği olarak hazırlayıp teslim etmesine ve dizide halen kullanılmasına rağmen bu kullanım için yazılı izin alınmadığı gibi telif ücretinin de ödenmediğini, dizinin diğer davalı kuruma ait televizyon kanalında yayınlanmakta olduğunu ileri sürerek,
haksız tecavüzün doğurduğu sonuçlarla birlikte ortadan kaldırılmasına, devam ve tekrarının önlenmesine, 1.000-YTL. manevi, 3.750-YTL. maddi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkil şirketin anılan dizinin jenerik müziğini yapması için davacı ile anlaştığını ve kendisininden noterce düzenlenen 20.08.2002 tarihli muvafakatname alındığını, iyiniyetle almış olduğu muvafakatnameye istinaden dizinin yayınlanması için diğer davalı ile sözleşme yaptığını ve hak devrinde bulunduğunu, davacının bölüm müziği olarak teslim etttiği melodinin dizinin yalnızca birinci bölümünde kullanıldığını, Mesam'a "Yarım Kalan" "Kuzenlerim" olarak kaydedilen eserin dizinin birinci bölümünden itibaren gerekli muvafakat alınmak sureti ile jenerik müziği olarak kullanıldığını, muvafakatnamenin bölüm müziği için değil jenerik müziği için alındığını, bunun karşılığı telif ücretininde ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, davacı eserinin yayının davalı şirket ile müvekkili arasında yapılan sözleşmeye dayalı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, 28.2.2002 tarihli muvafakatnamede güfte eklemek sureti ile işleme hakkından sözedilmediği, anılan türden bir işleme hakkının davalı şirket geçmediği, bu nedenle davacıya ait dava konusu esere ilişkin mali hakların davalılar tarafından ihlal edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının mali ve manevi haklarına vaki tecavüzün önlenmesine, 3.750- maddi, takdiren 1.000-YTL. manevi tazinatın davalılardan tahsiline, tecavüzün men'i ve ref'i istemlerin ise reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar (ayrı ayrı) vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar, bestesi davacıya ait olan ve davalılarca hazırlanıp umuma arz edilen KUZENLERİM adlı TV dizisinde bölüm müziği olarak meydana getirilen sözsüz musiki eserinin aynı dizinin jenerik müziği haline getirilmesi amacıyla sonradan güfte eklenerek "Yarım Kalan" adlı sözlü musiki eseri oluşturulması,
davacıya ait önceki eserin işlenerek bir işleme eser ortaya çıkartılması olmayıp, yeni bir sözlü musiki eseri meydana getirilmesi niteliğinde olduğundan, mahkemenin davacının işleme hakkının ihlal edildiğine dair görüşü yerinde değilse de, sonradan meydana getirilen ve "Yarım Kalan" adlı söz ve müziği davacıya ait musiki eseri için FSEK 52. maddesine uygun bir sözleşme yapılmaksızın TV dizisi jenerik müziği olarak umuma arz ve iletimi yoluyla davacının manevi ve mali haklarının ihlal edildiği anlaşıldığından sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının onanması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/10260, K. 2010/1372, 8 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama