Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/10882 K.2010/1649

Taraflar arasında görülen davada Pınarhisar Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.12.2006 tarih ve 2006/288 - 2006/381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan kredi kullanan dava dışı Yüksel Tünbel'e l olduğunu, davalı banka tarafından müvekkilinin bu borcu dolayısıyla müvekkiline ödenmesi gereken doğrudan gelir desteği ödemelerine haciz işlemi uygulanmaksızın mahsup işlemi yapıldığını, Bakanlar Kurulu'nun 13.12.2001 tarih ve 2001/3405 sayılı kararının ek-1 maddesi uyarınca çiftçilere yapılan doğrudan gelir desteği ödemelerinin kamu kurumlarının alacaklarına mahsup edilemeyeceği gibi mahiyeti itibariyle haczinin de mümkün olmadığını ileri sürerek, 2001 yılından bu yana mahsup işlemi uygulanan doğrudan gelir desteği ödemelerinden şimdilik (3.500) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka tarafından yapılan mahsup işleminde bir usulsüzlüğün bulunmadığını, ayrıca davacının dayandığı 31.12.2001 tarih ve 2001/3405 sayılı kararnamenin sadece 12.12.2000 tarih ve 2008/2172 sayılı kararnameye eklendiğini ve sözkonusu kararnameye dayalı ödemelerin sona erdiğini, dava konusu doğrudan gelir desteği ödemelerinin 04.05.2002 tarih ve 2002/4165 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'na dayanılarak yapıldığını ve bu kararnamede ise anılan ödemelerin mahsup edilemeyeceğine dair bir hüküm bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının kefil olduğu kredi borcuna mahsup edilen doğrudan gelir desteği alacaklarının Bakanlar Kurulu'nun 04.05.2002 gün ve 2002/4165 sayılı kararı uyarınca yapılan ödemelerden olduğu, bu ödemelerin mahsup edilemeyeceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.