Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12146 K.2010/3691

Taraflar arasında görülen davada Arsin Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2007/143 - 2008/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 12.680,00 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işlettiği otelde 19.08.2007 - 01.09.2007 tarihleri arasında davalı şirketin toplam 575 kişi için kişi başı 30,00 YTL ücretle konuklaması konusunda anlaştığını, ancak davalının rezervasyonununu iptal etmediği gibi konaklama da yapmadığını, müvekkilinin bu süre boyunca odalarına müşteri kabul edemediği için zarara uğradığını ileri sürerek, toplam (17.250) YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında yapılan faks yazışmaları ile dava konusu sözleşme ilişkisinin kurulmuş olduğu, davacının (17.250) YTL konaklama ücreti alacağının bulunduğu, ancak bu süre içinde (9.200) YTL masraf yapmaktan kurtulduğundan davalıdan (8.050) YTL talep edebileceği, her ne kadar sözleşmede 30 gün önce % 25 oranında kaparo ödenmesi şartı konulmuşsa da sözleşme tarihinin 14.08.2007 konaklamanın başlangıç tarihinin 19.08.2007 olduğu gözetildiğinde, bu maddenin uygulanma ihtimalinin bulunmadığı ve anılan şartın matbu bir şart olduğundan davalının kaparo ödememesinin,

sözleşmenin kurulmuş bulunduğu gerçeğini etkileyemeyeceği, zararın meydana gelmesinde ve büyümesinde davacının da müterafik kusurunun bulunduğu, çünkü bir kaç gün sonra davalı elemanlarının gelmeyeceğini anlayıp odaları başka müşerilere tahsis etmesi mümkün iken bunu yapmadığı, ancak davacı zararından düşülen giderlerin bir kısmının otel boş olsa da yapılması zorunlu bulunan işçilik ücretleri, vergiler, amortisman bedelleri gibi giderler olduğu ve davacının kâr kaybının gerçekte (8.050) YTL'dan daha fazla bulunduğu,

artırılıp indirilecek bu tutarların somutlaştırılması mümkün olmadığından BK'nun 42 ve 43. Maddeleri uyarınca birbirine eşit olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle davanın (8.050) YTL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.