Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/12769 K.2010/8093

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.06.2008 tarih ve 2008/295-2008/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.07.2010 gününde davacılar avukatı Handan İlağa geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 24.12.1997 tarihinde Kadıköy Erenköy banliyö istasyonundan, Aydıntepe’ye gitmek üzere trene binen davacılar murisi ve anneleri Hatice Ağaoğlu’nun, Aydıntepe istasyonunda trenden inmek isterken, omzundaki çantayı almak isteyen bir yankesicinin eylemi sonucunda trenle peron arasına düşüp öldüğünü, yolcunun inip binme süreci tamamlanmadan trenin hareket etmesi nedeniyle taşıyıcı davacının kusurlu bulunduğunu, davacı çocukların annelerinin ölümüyle bakım ve desteğinden yoksun kalıp,

maddi ve manevi zarara uğradıklarını iler sürerek 07.04.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile birlikte davacı ... için 260,97 YTL maddi ve 100.000 YTL manevi , davacı ... için 162,10 YTL maddi ve 150.000,00YTL manevi tazminatın 24.12.1997 olay tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ölenin diğer çocuğu. tarafından aynı olayla ilgili olarak Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 1999/125 E.2001/398 sayılı davasının görülüp sonuçlandığını, davalının olaydaki kusur oranının % 25 olarak belirlendiğini, ölenin ev işlerinde çalıştığı dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucu davalı kusuruna isabet eden destek yoksunluğu tazminatına ve ayrıca manevi tazminata hükmedildiğini, davada istenilen tazminat tutarlarının fahiş bulunduğunu, maddi tazminat tutarlarının da önceki dava sırasında yapılan belirlemeler esas alınmak suretiyle hesaplanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 260,97 YTL maddi, 2.500 YTL manevi tazminatın, davacı ... için 162,10 YTL maddi, 2.500 YTL manevi tazminatın 26.12.1997 tarihinden itibaren 3095 Sayılı kanunun 2/1 maddesi hükmünde belirtilen faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.