Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/13431 K.2010/4860

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2008 tarih ve 2007/107-2008/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 04, 35, 39 ve 40.sınıflar için "BURSAGAZ+şekil" ibaresiyle davalı nezdinde marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun 2004/22968 kod numarası aldığını, ancak müvekkilinin tescil başvurusunun 2002/33252, 2003/22109 ve 2003/22110 numaralı markalar dayanak gösterilerek 556 sayılı KHK'nin 7/1 (a) ve (b) maddeleri uyarınca reddedildiğini, müvekkili markası ile redde dayanak markaların benzer olmadığını, müvekkilinin markasının kulanım sonucu ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2006/M-2845 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı markasının KHK’nin 5. maddesinde belirtilen işaretlerden olduğunu, ayırt edici gücü olmadığını, KHK’nin 7/1-a maddesine aykırı olduğunu, markada kullanılan ibarelerin herkesin kullanımına açık tutulması gereken işaretlerden olduğunu, “Bursa” ibaresinin malın üretildiği yeri gösterdiğini, “gaz” ibaresinin ise hem vasıf bildirdiğini hem de malın kavram olarak aynısı olduğunu, ayırt edici niteliği bulunmadığını, ülke genelinde kullanım şartının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun 551 sayılı KHK’nin 7/I-a bendi çerçevesinde reddi yönündeki gerekçede isabet bulunmamakla birlikte, başvurunun 2002/33252, 2003/22109 ve 2003/22110 sayılı önceki tarihli markalar ile 551 sayılı KHK’nin 7/I-b bendi anlamında benzer bulunduğu, davacı başvurucunda yer alan asıl unsuru oluşturan “BURSAGAZ” ibaresinin aynı maddenin (c) ve (d) bentleri çerçevesinde tesciline izin verilemeyecek ibarelerden olması ve somut olayda 7/son hükmü ile belirlenen kullanımla ayırt edicilik kazanılması koşullarının gerçekleşmemiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir. Davacı türetilmiş “BURSAGAZ+şekil” ibaresini listede bulunan mal ve sınıflar için tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece ise redde mesnet markalar ile davacı markasındaki esas unsurun BURSA olduğu, ayrıca “GAZ” ibaresinin de malın cinsini ve mahiyetini bildirdiği, mal ve hizmetler yönünden vasıf bildirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yukarıda açıklandığı üzere davacının markasının kelime grubundan oluşan bölümü türetilmiş bir kelime olduğundan mahkemenin bu gerekçesine itibar edilemez.

Ayrıca tescili istenen ibare sadece “gaz”dan ibaret olmayıp türetilmiş “Bursagaz” ibaresi olduğundan mahkemenin bu yöndeki gerekçesine de itibar olunamaz. Dairemizin 22.11.1999 tarih ve 1999/5790 E., 1999/9590 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere Bursa İli tescili istenen mal ve hizmetler yönünden meşhur ve maruf bir il olmadığından tescili istenen mal ve hizmetler bakımından dava konusu işaretin marka olarak alınması mümkündür.

Açıklanan tüm bu nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.