KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/4306 E., 2010/532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
470 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.10.2007 tarih ve 2006/18 - 2007/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.01.2010 gününde davacı avukatı ... ve davalılar avukatı ... gelip, davalı TPE avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.
Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, müvekkilinin tanınmış "..." markasının sahibi olduğunu, davalılardan ...Ayakkabı Ltd.Şti. tarafından yapılan "ESSE" marka tescil başvurusuna müvekkilince yapılan itirazın nihai olarak davalı TPE YİDK'nca reddedildiğini, oysa her iki markanın benzer olup, karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğu, markaların üzerinde kullanılacakları emtialar da gözetildiğinde davacının tanınmışlığından haksız yarar sağlama amacının güdüldüğünü ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 20.05.2002 gün ve M-987 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, markaların benzer olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı ... Ayakkabı San.Tic.Ltd.Şti. vekili, markaların benzer olmadığını, iltibas tehlikesinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının itiraza dayanak 141920 sayılı "..." ibareli markasının 25/03.sınıfta yer alan "ayak giysileri" için tescilli bulunduğu, davalı başvurusunun "esse" kelimesinden oluşup, 25/03.sınıf dışında
ayrıca 18/01 ve 18/02. sınıf ve alt grupları da kapsadığı, markalar arasında işitsel ve semantik (anlam) bakımından benzerlik bulunmadığı, ancak genel izlenim ve görsel açıdan tüketiciler nezdinde ayırt edilemeyecek derecede benzer kabul edilmesi gerektiği, davacı markasının 25/03. alt grupta tescilli olup, davalı başvurusunun bu sınıfa yönelik ürünler yönünden aynı veya aynı tür oldukları, başvuruda yer alan 18/01 ve 18/02. alt gruplara ait ürünlerin deri ve benzeri maddelerin işlenmesi ile üretilen aralarında hammadde-mamül madde bağlantısının ötesinde pazarlanma koşulları, amaçları,
satış sonrası servis ve onarım süreçlerinde ortaya çıkan müşteri kitlesindeki ayniyet, birinin diğeri yerine ikame olasılığı, işaretler arasındaki mevcut yüksek seviyedeki benzerlik dikkate alındığında bu gruplara ait mallar itibariyle de markaların karıştırılma olasılığı bulunduğu, ulaşılan bu sonuç nedeniyle olayda KHK'nin 7/1-i ve 8/4 maddeleri anlamında davacı markasının tanınmışlığının tartışılmasına gerek bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/4306, K. 2010/532, 19 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama