Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/5516 K.2010/1767

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/11/2007 tarih ve 2005/331-2007/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraflar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 16.02.2010 gününde davacı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1964 yılından beri “POLO” ticaret unvanı ve markasını kullanıp, “POLO” markasının 1980 yılından bu yana 24, 25, 35, 41 ve 42 nci sınıf emtiaya mahsus mallar için tescilli olarak kullanıp, markanın tanınmış marka olduğunu, “POLOKID” ibaresinin tescili için yapmış oldukları marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından verilen karar ile 2000/16587, 2002/18824, 202/30897 ve 1996/181768 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/b maddesi dayanak alınarak kısmen reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile redde mesnet alınan markaların aynı veya benzer olmadığı,

başvuru konusu işaretin öteden beri müvekkili adına tescilli tanınmış POLO ibareli markalarını içerdiği ve ayırt edicilik kazandığı iddiasını içeren itirazlarının da nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/son maddesi uyarınca başvuru konusu işaretin reddinin hukuka uygun olmadığını ileri sürerek, davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının 31.12.2004 tarihli kısmi ret işleminin iptali ile marka tescil başvurusunun tescil edilmek üzere ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davacı başvurusunun konusu olan işaretin redde mesnet markalarla benzer olduğu, zira her birinde bütünü itibariyle bıraktığı izlenim, tümüne hakim olan görünüş ve ayırt ediciliği vurgulayan imajın “POLO”sözcüğünde odaklandığı, davacının 2000 yılından evvel adına tescilli bulunan markaların da 35/3 ve 8 nci sınıf hizmetlerin bulunmadığı, bu sınıflar için redde mesnet alınan 09.08.2000 tarih ve 16587 sayılı markanın ise 35/3 ve 8 nci sınıfları içerdiği,

bu nedenle davacının başvurusunun anılan sınıftaki alt grupta yer alan hizmetler için reddinin gerektiği, 35/4 ncü sınıf hizmetler için başvurunun 26.07.2002 tarih ve 18824 sayılı marka mesnet alınarak reddedildiği, oysa davacının aynı sınıf için redde mesnet markanın tescil tarihinden evvel 17.01.2002 tarihinde 2002/792 ve 793 sayı ile gerçekleşen tescilleri bulunup, bu sınıf için davacının kazanılmış hakkı bulunduğu,

25/3 ncü sınıf mallar için 25.03.1996 tarih ve 181768 sayılı marka bulunduğundan bu sınıftaki alt grupta bulunan mallar yönünden de başvurunun reddinin gerektiği, sonradan kazanılmış tanınmışlığın kazanılmış haklara zarar vermesinin sözkonusu olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 31.12.2004 gün M-2540 sayılı kararının 18, 25/5, 7 ve 35 nci sınıfın 1, 2 ,4 ,5, 6, 7 nci alt gruplarında yer alan mal ve hizmetler yönünden iptaline, anılan sınıflar yönünden tescil işlemlerinin devamı bağlamında ilana çıkartılmasına,

sair istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraflar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.