Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/8157 K.2010/3932

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.02.2008 tarih ve 2007/77 - 2008/33 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.04.2010 gününde davacı-karşı davalı avukatı ... ile davalı-karşı davacı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Anayurt Oteli, Yusuf ile Kenan", "Gizliyüz", "Gece Yolculuğu", "Yatık Emine" ve "Kırık Bir Aşk Hikayesi" adlı 6 adet filmin eser sahibi ve yapımcısı olduğunu, bu filmlerin 20 yıllık koruma sürelerinin dolması nedeniyle haklarının ilk yapımcı olan müvekkiline döndüğünü ileri sürerek, "Yusuf ile Kenan", "Yatık Emine" ve "Kırık Bir Aşk Hikayesi" adlı 3 filmin haklarının 2001 yılında yapılan yasa değişikliği ile davacıya avdet ettiğinin tespitine, "Anayurt Oteli", "Gece Yolculuğu" ve "Gizliyüz" adlı 3 filmin de 20 yılı doldurduklarında haklarının davacıya avdet edeceğinin tespitine, davalı tarafından gelebilecek muhtemel tecavüzün men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşmeler gereğince hakem prosedürüne uygun olarak çözümlenmesi gerektiğini, davacı şirket taleplerinin dayanağı olarak sunulan hukuki düzenlemelerin Anayasa'ya aykırı olduğunu, müvekkili ile davacı şirket arasında imzalanmış ve hukuken geçerli olan sözleşmelerle müvekkiline sözleşme konusu filmlerin sadece fikri hakları veya bazı mali haklarının devredilmediğini, esasen anılan filmlerin mülkiyet haklarının fikri hakları ile birlikte müvekkiline devredildiğini, davacı tarafın müvekkilinin mülkiyet hakkına olası tecavüzlerinin men'ini talep etmek zorunda kaldıklarını belirterek,

asıl davanın reddine, karşı dava ile de, müvekkilinin dava konusu filmlerin tamamı üzerinde mülkiyet ve buna bağlı olarak sözleşmelerin akdi sırasında yürürlükte bulunan FSEK'nun 57. maddesi kapsamında çoğaltma ve temsil haklarına sahip olduğunun ve eserlerin mali hakları kullanma hakkı bulunduğunun tespiti ile karşı davalının müvekkilinin mülkiyet haklarına olası tecavüzlerinin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Yasa'nın Ek-2. maddesinin Anayasa'ya aykırılık iddiasının yerinde görülmediği, taraflar arasındaki sözleşmenin 8. maddesinde yer alan tahkim şartının sözleşme ile ilgili uyuşmazlıkları karşıladığı, oysa dava konusu uyuşmazlığın sözleşme ile ilgili olmayıp, sözleşme dışında sinema eserlerinin koruma sürelerinin uzatılması nedeni ile ortaya çıkan hukuki durum olduğundan, davalı vekilinin bu yöndeki iddiasının da yerinde görülmediği,

1995 yılından önce yapılan sözleşmeler ile mali hakları devredilen sinema filmlerinin devralana sadece o filmlerin alenileşme tarihinden itibaren 20 yıllık koruma sağlayacağı ve 20 yılın sonunda sinema eseri sahibinin hem eser sahibi olarak hem de FSEK'nun 80. maddesi gereğince bağlantılı hak sahibi olarak 50 yıl daha koruma elde edeceği, 1995 öncesi yapılan sözleşme ile sinema filmlerini devralanların sözleşme gereği ödedikleri bedelin ise 20 yıl için geçerli olup, 20 yıldan sonrası için devralana herhangi bir hak vermeyeceği, bunun için 52. maddeye uygun bir mali hak devir sözleşmesi yapılması gerektiği,

böylece yasa değişikliği ile koruma süresinin uzatılması nedeniyle davacıların dava konusu filmlerle ilgili yeniden hak sahibi oldukları, eski 20 yıllık koruma sürelerinin dolduğu tarihlerden itibaren filmlerle ilgili mali hakların davacılara döndüğü, henüz dolmamış olanlar için de döneceği, ayrıca 5680 sayılı Yasa'nın 80/2. maddesi ile sinema fikirlerinin ilk tespitlerini gerçekleştiren sinema eseri sahiplerine bağlantılı hak tanındığı, böylece 1995 tarihinden önce yapılan sinema filmlerinin eser sahipleri olan yapımcıların hem eser sahibi, hem de bağlantılı hak sahibi konumuna geldiği,

zira 1995 tarihinden önce yapımı gerçekleştirilen bir sinema filminin yapımcısı sinema eserinin sahibi iken, FSEK'nun 80. maddesinde yapılan düzenleme ile filmlerin ilk tespitini gerçekleştiren film yapımcılarının yasa ile kendiliğinden bağlantılı hak sahibi olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.