Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/8845 K.2010/133

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 2006/27-2007/473 tarih ve 2006/27-2007/473 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı iş yerinin bir kısım davalıların kat maliki oldukları apartmana ait kalorifer tesisatının davalı ... tarafından sökümü sırasında meydana gelen yangın sonucu hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 9.440.82 YTL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kat maliki olmadığını, tazminatın fahiş talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Konfederasyonu vekili, müvekkiline atfedilecek kusur olmadığını, zararın tamamından sorumlu bulunmadığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı nezdinde sigortalı iş yerinde yangın nedeniyle hasar meydana geldiği, davalı kat maliklerince merkezi ısıtma sisteminden ferdi doğalgazlı sisteme geçilmesi kararı alındığı, kalorifer kazanın sökülmesi işini davalı ...’a verdikleri, bu işlem sırasında çıkan yangın sonucu hasarın meydana geldiği, davalı ...’ın kat maliki olmadığı, gerekli tedbirleri aldırmayan kat maliklerinin %50, işi üstlenen davalının ise %50 kusurlu bulunduğu,

gerçek zararın tespit edildiği gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne, 9.440.82 YTL’nin %50 oranında davalı ...’tan, %50 oranında ise davalı ... haricindeki diğer kat maliki davalılardan arsa payları oranında sorumlu olmak kaydıyla müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekil ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davalı ...’a 25.02.2008 günü tebliğ edilmiş ve hüküm yasal temyiz süresi geçirildikten sonra vekili tarafından 12.03.2008 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4 ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay da bu konuda bir karar verebileceğinden davalı ... vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı ...’ın bağımsız bölüm maliki olmadığının anlaşılmasına, haksız fiil niteliğindeki eyleme doğrudan katıldığının iddia edilip ispat edilmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Dava, iş yeri sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir. Davacıya sigortalı iş yerinin bir kısım davalıların bağımsız bölüm maliki olduğu binada yer aldığı, bağımsız bölüm maliklerinin ferdi doğal gaz sistemine geçilmesine ve kalorifer kazanın sökülmesine karar verdikleri, kazan sökülmesi işini davalı ...’ın üstlendiği, bu davalının çalışması sırasında çıkan yangın sonucu sigortalı iş yerinin zarar gördüğü hususları uyuşmazlık konusu değildir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yangının çıkmasında işi üstlenen davalı ...’ın %50, gerekli tedbirleri almayan kat maliki davalıların ise %50 oranında kusurlu oldukları kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Davacı vekili, zararın tamamının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Mahkemece kusur esasına göre karar verilmiştir. Ancak, kat maliki davalılar kalorifer kazanını sökme işini yapan davalıyı çalıştıran konumundadırlar.

BK'nun 55 nci maddesi uyarınca arsa payları oranında çalıştırdıkları kişinin eylemlerinden de sorumludurlar. Öte yandan, haksız eylemde bulunan ise, davalı ...’tır.

Bu durum karşısında, BK'nun 55 ve 142 nci maddeleri ile KMK'nun hükümleri birlikte dikkate alınarak davalıların sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davalıların birbirlerine rücu davasında söz konusu olabilecek kusur esasına göre sorumlu tutulmaları doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.