Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9135 K.2010/294

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.03.2008 tarih ve 2006/708-2008/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Merkez Çelik A.Ş. Vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, mali ve fikri hakları müvekkili şirkete ait “Kendime Yeni Bir Ben Lazım” adlı eserin davalı tarafından “İstikbal” adı altındaki ürünlerin tanıtım reklamlarında izinsiz olarak kullanıldığını bu durumun müvekkilinin itibarını zedeleyerek manevi haklarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, şimdilik 15.000 USD maddi, 3.000 USD manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile ihbar olunan şirket arasında “Yeni Bir Ben Lazım” adlı şarkının kullanımı konusunda sözleşme imzalandığını, eserin telif haklarının dava ihbar olunan şirket tarafından ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre davacının mali hak sahibi olduğu “Kendime Yeni Bir Ben Lazım” adlı eserin davalı tarafça izinsiz olarak İstikbal ürünlerinin reklamında kullanıldığının sabit olduğu, belirlenen 17.352 USD sözleşme bedelinden ihbar olunan şirketçe ödenen 10.000 USD’nin düşümü ile bakiye 7.352 USD’nin davalıdan alınması gerektiği sonucuna varılarak, davanın anılan miktar üzerinden kısmen kabulü ile 7.352 USD maddi tazminatın 17.05.2002 tarihinden itibaren bankaların ABD Doları cinsinden bir yıllık mevduata uyguladığı en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Merkez Çelik A.Ş.vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, hüküm altına alınan miktarın yabancı para cinsinden hükmedilmiş olmasına göre bu alacağa 3095 sayılı Yasanın 4/a maddesi uyarınca Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece verilen hükümde “Devlet Bankalarının” denilmeyip, sadece “bankaların” denilmiş olması doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.’nun 438/7 nci maddesi uyarınca anılan yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.