Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9185 K.2010/4663

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2007 tarih ve 2003/750-2007/810 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait yük ile birlikte dava dışı başka şirketlere ait yükleri de taşıyan ...

Gemisi’nin seyir sırasında arızalanması sonrası İncetrons Deniz Taş.Ltd.Şti.’nin donatanı olduğu İncetrans Gemisi’nden kurtarma-yardım talep ettiğini, yük sigortacısı olan Royal/Sun Alliance’nin davalı şirkete 90 gün süreli, 100.000 USD bedelli kesin teminat mektubu verdiğini, hakem kararı ile alacağı belirlenen davalının müvekkilinden olan alacağını yük sigortacısı tarafından verilen teminat mektubunun bankaya ibraz ederek alması gerekirken mektubu bankaya iade ederek,

müvekkili aleyhinde icra takibi başlattığını, teminat mektubunu iade etmek suretiyle davacı borcunun teminat mektubundan tahsil imkanını kaldıran davalının 17.046 USD’na ilaveten icra harç masraf giderleri ve icra vekalet ücreti tutarı olarak 34.074.000.000 TL zarara uğrattığını ileri sürerek, Üsküdar 3. İcra Müdürlüğü’nün 2003/1046 E sayılı dosyasına davacının takip konusu alacak karşılığı 34.074.000.000 TL’nın davacının bu alacağını yük sigortacısının tazmin için verdiği teminat mektubundan kusurlu fiili sonucu tahsil etmeyerek,

davacı şirketi ödemek zorunda bırakarak uğrattığı 34.074.000.000 TL zarar ile takas edilmek suretiyle borçlu olunmadığının tespiti ile icra dosyasına ödenenin faiziyle birlikte davacıya iadesine, alacağın %15’inden az olmamak üzere tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kesinleşmiş hakem kararı gereğince müvekkilinin davacıdan 17.040 USD kurtarma-yardım ücreti alacağı olduğunu, müvekkilinin iştirak payını davacının yük sigortacısından tahsil etme imkanına her zaman sahip olduğunu, kurtarma-yardım alacaklısı olarak müvekkilinin, doğrudan davacının yük sigortacısı ile ödeme ilişkisi içinde bulunmasının hukuken mümkün olmadığını, zira hakem davasına fer’i müdahil olarak katılanın davacının sigortacısı değil davacı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 17.01.2003 ve 10.01.2003 tarihinde davalı şirket vekilinin talebi üzerine icra dosyasına T.İş Bankası A.Ş. nezdinde bulunan teminat mektuplarından ödeme yapıldığı, mektupların bankaya iade edildiği ve hükümsüz kaldığı, davalı şirket tarafından davacıya karşı 16.01.2003 tarihinde icra takibi başlatıldığı, bu durumda 10.01.2003 tarihinde ödeme tarihinde ödeme sonucunda hükümsüz kalan teminat mektubuna başvurmaya hukuken imkan bulunmadığı, davacı tarafından ödenmesi gereken yardım ücretinin 17.040 USD olup ödeme tarihindeki karşılığının 28.969,12 YTL olduğu,

buna göre davacı tarafın 4.870,88 YTL fazla ödemiş olup bu bedelin 26.03.2003 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte istirdadın gerektiği, ancak kısa kararda “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi nedeniyle, kısa karara hüküm fıkrasında aynen yer verildiği gerekçesiyle, davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında davacı tarafından ödenmesi gereken yardım ücretinin 17.040 USD olup, ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığının 28.969,12 YTL olduğu, davalının 33.840 YTL istemiş olup davacının da bu miktarı ödediği, buna göre 4.870,88 YTL fazla ödeyen davacının bu miktarı talep hakkı olduğu, mahkemece de aynı sonuca varıldığı anlaşılmaktadır. Ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmaması nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olup, karar gerekçesinin davalı tarafından da temyiz edilmemiş olması karşısında, 4.870,88 YTL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.