Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9244 K.2010/433

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.02.2008 tarih ve 2005/293-2008/18 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin isim ve logosunun davalı tarafından izinsiz bir şekilde taklit edilerek kullanmasının markasının itibarını zedelediğini ileri sürerek, şimdilik 5.000 YTL maddi, 5.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faiziyle tahsilini ve el konulan emtia üzerinde mülkiyet hakkı tanınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, işyerinde bulunan toplam altı adet ürünü işportadan aldığını, tazminat istemlerinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının 556 sayılı KHK'nın 66/c maddesine dayandığı, davalının markayı uzun süre kullandığının kanıtlanamadığı, gerçek lisans bedelinin tesbitinin mümkün olmadığı, işyerinin küçüklüğü, yakalanan ürünlerin miktarı dikkate alınarak BK 42. ve 43 ncü maddelerinin gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.000 YTL maddi ve 1.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.