Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9471 K.2010/696

Taraflar arasında görülen davada İzmir 11.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.03.2008 tarih ve 2007/107-2008/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada müvekkili şirkete sigortalı işyerinin, davalıların maliki ve kiracısı bulunduğu daireden sızan pis sular nedeniyle uğradığı (2.316) YTL hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, olayın müvekkilinin kiracısı bulunduğu dairenin tuvalet sifonu borusunun patlaması nedeniyle meydana geldiğini, dolayısıyla hasardan BK.'nun 58.maddesi uyarınca bina maliki olan diğer davalının sorumlu bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., duruşmalara katılmamış ve savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ...'ın zarara sebebiyet veren dairenin maliki, diğer davalı ...'in ise kiracısı olduğu, anılan dairenin sifonunun patlaması suretiyle meydana gelen zarardan bina maliki ve kiracının müteselsilen sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 437. maddesine göre sulh mahkemesi kararlarına karşı temyiz süresi sekiz gündür. Davalı ...’a mahkeme kararı 22.04.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı vekili tarafından karar sekiz günlük temyiz süresinin geçirilmesinden sonra 02.05.2008 tarihinde temyiz edilmiş olmakla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432/4. maddesi uyarınca davalı ... vekilinin süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, haksız fiilden kaynaklanan zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta davacı tarafından sigortalanan işyerinin davalı ...’in o tarihte kiracısı, diğer davalı ...’ın ise maliki olduğu daireden sızan sular nedeniyle zarar gördüğü çekişmesiz olup uyuşmazlık, dava konusu zararın hangi nedenle meydana geldiği, diğer bir deyişle davacı şirkete sigortalı işyerini hangi nedenle su bastığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı kiracı ..., hasarın kiracısı bulunduğu dairenin sifon borusunun patlaması nedeniyle meydana geldiğini, dolayısıyla hasardan bina maliki diğer davalının sorumlu olduğunu savunmuş, mahkemece bu konuda görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda ise hasarın neden meydana geldiği konusunda yeterli bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan, ekspertiz raporunda hasarın musluğun açık bırakılması nedeniyle meydana geldiğinin belirtildiği, davalı ...’in bunun aksini ispatlayan bir kanıt sunamadığı, dolayısıyla hasardan davalı ...’in sorumlu olduğu,

bina maliki Osman’ın ise sorumlu olmadığı bildirilmiş, mahkeme ise karar yerinde gerekçelerini de açıklamadan hasarın sifon borusunun patlaması nedeniyle meydana geldiğini kabul etmiş ve hem davalı kiracıyı hem de maliki zarardan sorumlu tutmuştur.

Oysa davalı ...’ın bina maliki sıfatıyla sorumluluğu BK.’nun 58. maddesine dayalı kusursuz sorumluluk olup, diğer davalı ... ise kiracı sıfatıyla BK.’nun 41. maddesine dayalı uyarınca kusur sorumlusu durumundadır. Şayet hasar BK.’nun 58. maddesine bağlı olarak sifon musluğunun patlaması nedeniyle meydana gelmişse zarardan bina maliki, BK.’nun 41. maddesine bağlı olarak sifon musluğunun açık kalması nedeniyle meydana gelmişse kiracı sorumludur. Zararın hangi nedenle meydana geldiğini kanıtlama yükümlülüğü ise davacıdadır.

O halde mahkemece, davaya bu şekilde bakılarak yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması suretiyle öncelikle hasarın nedeninin belirlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konuda görüşüne başvurulan bilirkişi raporundan ayrılarak, bunun gerekçeleri de karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.