Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9588 K.2010/961

Taraflar arasında görülen davada Beykoz 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2008 tarih ve 2007/424 - 2008/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalı emtianın davalı tarafından taşındığını, meydana gelen kazada emtianın hasarlandığını, hasar bedeli olan 7.480,00 TL'nın sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, anılan meblağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, işbölümü itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın ticari nitelikte olduğu gerekçesiyle işbölümü itirazının kabulü ile dosyanın Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ile Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişkinin görev olmayıp, kanundan kaynaklanan bir işbölümü ilişkisi olması nedeniyle işbölümü itirazı üzerine verilen gönderme kararı niteliği itibariyle bir görevsizlik kararı olmadığından, gönderme kararında yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilemez.

TTK’nun 5/3.maddesi hükmü karşısında, gönderme kararları kesin olup, yalnız başına temyiz edilemeyeceği ve ancak esas hükümle birlikte temyiz alınabileceği, bu kararın niteliğine tamamen yabancı olan ve onunla bağdaşması mümkün olmayan nihai bir hükmün bu kararla birlikte yanılgı sonucu verilmesi halinde, gönderme kararının nihai hükme ilişkin bu bölümünün yalnız başına temyizinin mümkün olabileceğinden, bu nedenle mahkemece davalılar yararına vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmediğinden,

kararın bu yönden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.