Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9642 K.2010/735

Taraflar arasında görülen davada Bilecik Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2008 tarih ve 2007/549-2008/406 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı firmanın sattığı emtiayı taşımayı üstlenen müvekkilinin fiili taşıma işini davalıya verdiğini, taşıma sırasında meydana gelen kaza sonucu emtianın zayi olduğunu, müvekkilinin gönderici firmaya tazminat ödediğini, bundan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 37.722.00 YTL’nin 01.08.2007 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tazminat isteminin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşımayı yükümlendiği emtianın fiili taşımayı davalıya bıraktığı, taşıma sırasında meydana gelen kaza sonucu tamamen hasarlandığı, bedelinin gönderici tarafından düzenlenen faturada açıklandığı, davacının iddia ettiği tutarda olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.023.33 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşınan emtia hasarı nedeniyle üst taşıyıcı sıfatıyla gönderene ödenen tazminatın alt taşıyıcıdan rucuan tazminine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafın temerrüt faizi talebi ile ilgili olarak olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.