KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/9653 E., 2010/815 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.06.2007 tarih ve 2006/120-2007/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan taşıma sözleşmesine göre yüke ait masrafların davalıya, gemiye ait masrafların ise davacıya ait olacağının kararlaştırıldığını, buna dayalı olarak yapılan taşımalar nedeniyle ordino ücretinin davalı tarafından müvekkiline ödendiğini, ancak daha sonra bu ücretin yüke ilişkin olmadığı, bilakis taşımaya ilişkin olduğu gerekçesiyle davalı tarafından ödenen bedelin müvekkilinden geri alındığını, oysa ordino belgesinin yükün teslimine ilişkin olması nedeniyle masrafın taşıtana ait olduğunu ileri sürerek, 14.252,50 YTL' nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ordino ücretinin yüke ilişkin olmadığını, taşımaya ilişkin olduğunu, bu nedenle masraftan davacının sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmede yüke ait masrafların davalıya, gemiye ait masrafların ise davacıya ait olduğunun kararlaştırıldığı, ordinonun ise yükün teslim alınmasına ilişkin bir belge olması nedeniyle bunun için yapılan masraftan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/9653, K. 2010/815, 26 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama