KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2008/9745 E., 2010/1103 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.02.2008 tarih ve 2007/398-2008/166 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalı şirkete sigortalı bulunan işyerinde meydana gelen hırsızlık olayı sonucunda müvekkilinin uğradığı zararın usulüne uygun müracaata rağmen tazmin edilmediğini ileri sürerek, şimdilik (4.000)YTL’nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıya ait işyerine devir parmaklık/kepenk olması kaydıyla sigorta teminatı verildiğini, işyerinde yapılan incelemede bir adet camda ve kapıya kepenk bulunmadığının ve hırsızın kapıyı kırmak suretiyle içeriye girdiğinin anlaşıldığını, poliçe gereğince devir parmaklık/kepenk şartı işyerinin sadece bir yönü veya kesimi için değil, tüm riziko mahalli için geçerli olduğunu, bu nedenle rizikonun sigorta güvencesi dışında kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işyerinin poliçede şart edilen koşullara uygun olarak korunmadığı, demir parmaklık ve kepenkle korunmayan kapı kırılarak gerçekleşen hırsızlık rizikosunun poliçe teminatı kapsamda olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2008/9745, K. 2010/1103, 1 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama