Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2008/9801 K.2010/1080

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.12.2007 tarih ve 2007/744-2007/909 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketle imzalanan genel kredi sözleşmesine istinaden akreditif kredisi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine 1.047.570.12 JPY olan ana para borcunun ferileri ile birlikte 2.007.095.08 JPY’ ne ulaştığını ileri sürerek, 2.007.095.08 JPY’ nin 15.05.2000 tarihinden itibaren yıllık % 10 faiz ve BSMV ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, talep ve dava hakkının zamanaşımına uğradığını, müvekkillerinin vesaik mukabili akreditif işlemine dayalı olarak davacı bankaya akreditif tutarını karşılayacak tutarda kıymetli evrak verdiğini, akreditif alacaklısına bankanın ödemesi varsa bu kıymetli evraklardan alacağını karşılaması gerektiğini, kıymetli evrakların tahsil edilememesi durumundan müvekkillerine bedeli ödenmek üzere iade edilmesinin istenmesine rağmen bu talebe uyulmadığından bu nedenle tahsilatı yapılamamış kıymetli evrak tutarı kadar borçlarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine Dairemizce bozulması sonrasında dosyanın intikal ettiği görevli mahkemece yapılan yargılamada benimsenen bilirkişi raporuna göre, akreditif kredisinin ödenmeyen bakiye tutarının

2.007.095,07 JPY olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, anılan meblağdan davalılardan kefil ...’ın 377.723,00 JPY asıl alacak tutarıyla sınırlı olmak üzere faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.