Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/10522 K.2011/3472

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.04.2009 tarih ve 2004/586-2009/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki 04.02.2002 tarihli protokol gereği, müvekkili kurum tarafından davalı bankaya yatırılan maaş ve diğer hesaplardan 6 aydan fazla bir süre hareket görmeyenlerin müvekkiline bildirilerek müvekkili hesabına iadesi gerektiği halde, 6 aydan fazla hareket görmeyen hesapların geç bildirildiğini ve bu süre zarfında vadesiz hesapta bekletilerek faiz kaybına neden olunduğunu ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 818 sigortalı veya hak sahibi yönünden 6 aydan fazla bekletilen hesaplar için oluşan faiz kaybı olan 778.063,62 TL'nin hesaplarda biriken miktarların müvekkili hesaplarına intikal ettirildiği tarihten itibaren ticari reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği dilekçesi ile bu şekildeki hesap sayısının 566 olduğunu bildirmiştir.

Davalı vekili, 6 aydan fazla hareketsiz kalan hesapların nitelendirilmesinde hata yapıldığını, faiz başlangıcının protokole göre 7 iş gününün sonundan itibaren başlayacağını, faizin ancak yasal faiz olabileceğini, zira sözleşmede faize ilişkin hüküm bulunmadığını, faize faiz uygulanamayacağını, zamanaşımım süresinin geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, protokole göre Şubat ve Ağustos aylarında yapılan kontrollerde en az 6 ay hareket görmediği saptanan hesapların takip eden aylar olan Mart ve Eylül aylarının ilk 7 iş günü içinde vadesiz hesaplara uygulanan faiz tutarı ile birlikte davacı kurum lehine alacak kaydedileceği, davacının davalı kurumdaki hesaplarından 351 adet hesabın devredilmesi gereken tarihten önce devredildiği, 215 hesabın devredilmesi gereken tarihten sonra devredildiği,

bu durumda protokol gereği 6 aydan fazla hareketsiz kalan hesapların davacı kuruma intikal tarihlerine göre davalının temerrüde düştüğü, bu nedenle davacının temerrüt faizi isteyebileceği, ancak faiz anapara olarak değerlendirilemeyeceği için faize faiz istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 322.796,04 TL reeskont faizinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.