KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/1079 E., 2010/6876 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Tokat 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.07.2008 tarih ve 2004/264-2008/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili,davalının müvekkiline 16.687,50 YTL borca karşılık 12.500 USD bedelli,23.03.1995 tanzim tarihli,31.12.1997 vadeli senet verdiğini,borcunu ödemediğini ileri sürerek 16.687,50 YTL’nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili,müvekkili ile davacı arasında önceye dayalı iş ilişkileri olduğunu,davalıdan restorant işletmesini devraldığını,davalının her zaman alacaklı durumunda olduğunu,borcu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece,iddia,savunma ve dosya kapsamına göre,dava konusu bononun zamanaşımına uğradığı,altındaki imzanın davalıya ait olduğu,senedin yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu,davacının yemin delilini kullanmadığı,davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir
Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,davacı vekilinin dinlenmesini istediği tanık ...'in adresini tespit edemediği ve tanığın dinlenmesi hususundaki takdiri mahkemeye bıraktığı ifade etmiş bulunmasına ve ayrıca da sonraki celselerde tanığın adresini bildirip gerekli masrafları yatırmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/1079, K. 2010/6876, 14 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama