Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1121 K.2010/7103

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 5.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.10.2008 tarih ve 2007/493-2008/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife 11.10.1999 tarihinde ortak olduğunu, bu tarihten önce de davalı kooperatife yaptığı ödemeler bulunduğunu, davalı kooperatifin ödeme tablosu içinde müvekkilinin bazı ödemelerini kabul etmediğini ve müvekkilini borçlu gösterdiğini, davalı kooperatifin bu konu ile ilgili olarak İzmir 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/91 D.İş sayılı dosyası ile tespit talebinde bulunduğunu, müvekkilinin davalı kooperatife borcu olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife 6.000,00 YTL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 11.10.l999 tarihinde değil 05.11.l999 tarihinde devir yolu kooperatife ortak olduğunu, davacının yaptığı ödemelerle ilgili herhangi bir belge sunmadığını, kooperatif ortaklarının tapularının dağıtılması öncesinde yönetim kurulu üyelerinin yaptıkları defter incelemelerinde bazı ortakların borçlu olduğunun tespit edildiğini, borçlu olmayan ortaklara ve borcunu ödeyen ortaklara tapularının verildiğini, davacı ile birlikte 4 kişinin borçlarını ödemediklerini, borçlarını ödediklerini ispat edemedikleri için de tapularının verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 09.10.1999 tarihli genel kurulun 5.maddesinde boş dairelere 7.500,00 YTL bedelle ortak kaydı yönünde yönetim kuruluna yetki verildiği, davacının E blok 5 nolu konut için ortak olduğu, davacı bu genel kurul kararından önce ...’un hissesini devir almak suretiyle davalı kooperatife ortak olduğunu, devir bedelini adı geçene ödediğini bu nedenle giriş bedeli istenemeyeceğini iddia etmiş ise de ...’un davalı kooperatifininşaatını yapan yüklenici firma sahibi olduğu, 23.08.1999 tarihinde davacı ile ... arasında satış sözleşmesi başlıklı bir belge tanzim edildiği,

bu belgeye göre E Blok 5 numaralı dairenin 5.750,00 YTL bedelle ...’a satmayı ...’un taahhüt ettiği, kooperatif kayıtlarına göre 23.08.1999 tarihli satış sözleşmesinde bahsedildiği şekilde herhangi bir işlemin yapılmadığı, muhasebe kayıtlarına göre ...’un l999 yılından gelen bir ortaklığının bulunduğu, bu ortaklık için yapılan ödemelerin 33148 kod numarası ile ortaklara borçlar hesabında takip edildiği, 1999 tarihindeki ödemeler tutarının 893.683.700 TL’ye yükseldiği, sonraki yıllarda bu hisse için ödeme yapılmadığı, hiç ödeme yapılmadan bu ortaklığın 2006 yılında dahi muhafaza edildiği,

bu hisse davacıya devredilmiş olsa idi hesaptaki paranın davacıya aktarılması gerekeceği, davacının ödemelerinin 1999 yılında 1.141.961.000 TL olduğu, davacının ödemelerinin aidat ödemeleri olduğu, giriş bedeli olarak herhangi bir ödeme yapmadığı, devir sebebi ile ...’dan davacıya intikalin söz konusu olmadığı, ...’un E/5 numaralı daireye ilişkin hissesini davacıya devrinin kabul edilebilmesi için öncelikle bu dairenin ...’a ait olduğunun ispatı gerektiği, dosyaya ibraz edilen belgelerden bu hususun ispatlanamadığı,

olmayan bir ortaklığın devrinin de sözkonusu olamayacağı, davacının 11.10.1999/35 sayılı karar ile E/5 NOLU daire için ortaklığa kabul edildiği, 09.10.1999 tarihli genel kurulda alınan karar gereği davacının 7.500.YTL’yi ödemek zorunda olduğu, 1999 Ağustos ve Eylül aylarındaki 218.363,500 TL ve 224.012,500 TL ödemelerin nazara alınarak, 7.500 YTL’den düşülmesi gerektiği, davacının dava tarihi itibariyle davalı kooperatife 7.057.624.000 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.