Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/11709 K.2011/4392

Taraflar arasında görülen davada Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.06.2009 tarih ve 2008/340 - 2009/293 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı banka nezdinde maaş hesabı bulunduğunu, bilgisi ve talimatı olmadan internet yoluyla hesabındaki 400 TL ve ek kredi hesabından ilave edilen 1.000,00 TL ile birlikte toplam 1.400,00 TL’nın tanımadığı üçüncü kişinin hesabına aktarıldığını, davalı banka hakkında Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/334 Esas sayılı dosyası ile dava açtıktan kısa bir süre sonra tayinin Batman Tekel İşletme Müdürlüğü’ne çıktığını, duruşmalara Batman’dan gidip gelmek zorunda kaldığını, davayı kendisinin takip ettiğini, otobüs ve uçak bileti için 1.905,00 TL, yeme-içme ve barınma için 568,50 TL olmak üzere 2.500,00 TL maddi zararı doğduğunu,

dinlenmek yerine yıllık izinlerini bu davayı takip için kullandığını, hesabındaki paranın internet yoluyla çekilmesinden dolayı yaşadığı ekonomik sıkıntı nedeniyle manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 2.500,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir hukuk davasında karşı tarafa yükletilmesi gereken yargılama giderleri ait olduğu davada hükmedilecek fer'i nitelikte taleplerden olduğundan o davada istenmesi gerektiği, bu gibi istemlerin ayrı bir dava konusu yapılamayacağının 29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Bileştirme Kararı’nın gereği olduğu, manevi tazminat talebinin ise şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.