KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/12263 E., 2011/4518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ümraniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.04.2009 tarih ve 2006/525 - 2009/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıların maliki ve sürücüsü olduğu otobüste yolcu iken ineceği sırada otobüsün hareket etmesi sonucu yaralandığını, bundan dolayı tedavi masrafı yapmak zorunda kaldığını, üzüntüye kapıldığını ileri sürerek, 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 01.09.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinin kazada kusurlarının olmadığını, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu otobüste yolcu olarak bulunan davacının ineceği sırada otobüsün hareket etmesi nedeniyle yaralandığı, kazadan sonra harcamalar yaptığı tedavisi için bu olaya bağlı olarak üzüntüye kapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9.740,42 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/12263, K. 2011/4518, 18 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama