Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12443 K.2011/5168

Taraflar arasında görülen davada Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/04/2009 tarih ve 2009/141-2009/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Giresun Limanı'nın Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun ihalesi sonucu müvekkiline 30 yıl süre ile işletme hakkının devredildiğini müvekkilinin limanı çalıştırmak için maddi yatırımlar yaptığını, 20.02.1999 tarihinde meydana gelen fırtınadan limanın hasar gördüğünü, 850 metre uzunluğundaki mendireğin 600 metrelik kısmının tamamen tahrip olduğunu, taraflar arasında düzenlenen İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi’nin 17. maddesi gereğince mendireklerde doğal afetler sonucu meydana gelecek hasarlardan yarı yarıya sorumlu olacaklarının düzenlendiğini,

müvekkilinin hiçbir kusuru yok iken doğal afetin meydana getirdiği zarardan sorumlu tutulmasının hukuk ile bağdaşmadığını, müvekkiline limanın gizli ayıplı olarak teslim edildiğini, hasarın kullanmadan kaynaklanmadığını ayrıca 618 sayılı Yasa’nın limanların bakım ve onarımını devlete yüklediğini ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşmenin 17. maddesinin müvekkili yönünden iptaline karar verilmesini talep etmiş, 31.08.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile de dava konusu hasarın taraflar arasındaki sözleşmenin 17.maddesi içinde değerlendirilemeyeceği ve sorumluluğun müvekkiline ait olmadığının açık olduğunu ileri sürerek,

davalıların muarazasının men’ine, 20.02.1999 tarihinde meydana gelen hava muhalefeti sonucu Giresun Limanı büyük mendireğinde oluşan tahribat ve hasarın sözleşmenin 17.maddesi kapsamına girmediği ve müvekkili şirketten ½ oranında masraf talep edilmesinin hukuken mümkün olmadığının tesbitine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı Başbakanlık ... vekili, uyuşmazlığın sözleşmenin 37.maddesi gereğince tahkim yolu ile çözümlenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Türkiye Denizcilik İşletmeleri A.Ş. vekili, taraflar arasındaki sözleşme hükmüne göre uyuşmazlığın tahkim yolu ile çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında imzalanan devir sözleşmesinde bu sözleşmeden doğacak her türlü ihtilafın öncelikle sulh yolu ile halledilmesi, sulhen halledilememesi halinde tahkim yolu ile çözümlenmesinin kararlaştırıldığı, taraflar arasında yazılı olarak ve tarafların imzalarını içeren geçerli bir tahkim sözleşmesi yapıldığı, davalıların süresi içerisinde tahkim itirazında bulunduğu uyuşmazlığın çözümünün hakeme ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.