Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12950 K.2011/5247

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2009 tarih ve 2007/249-2009/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Amerika Birleşik Devletleri menşeli çay ve kahve başta olmak üzere yiyecek ve içecek sektöründe dünyaca tanınmış olduğunu, ‘the coffe bean & tea leaf’ markasının bir çok ülkede ve çeşitli sınıflarda müvekkili adına tescilli olduğunu, anılan işaretin 30 ve 35. sınıflarda marka olarak tescili için yaptıkları başvurunun Markalar Dairesince reddedildiğini, itiraz üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunca 35.sınıfa yönelik itirazın kabulüne, 30. sınıfa ilişkin itirazın ise 556 sayılı KHK’nun 7/1-a ve c bentleri gereğince reddedildiğini,

ancak işaretin reddedilen sınıftaki emtia yönünden tanımlayıcı olmadığını, ürünlerin, kalite, miktar ve vasfını bildirmediğini, müvekkilinin işaret üzerinde KHK’nun 7/son maddesi gereğince hak sahibi olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nun 07.11.2007 günlü kararının iptaline ve tescilin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının tescilini istediği işaretin reddedilen 30. sınıftaki emtianın cins, çeşit ve vasfını belirttiği, işaretteki kelimelerin ortalama tüketici nezdinde tescilin istenildiği sınıftaki emtianın ismi olarak bilindiği ve ibarenin tüketici zihninde farklı anlam yüklenmesine olanak verecek şekilde farklılaştırılmadığı, tescili istenen işaretin ülkemizde kullanılmakla ayırt edicilik sağlandığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.