Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13012 K.2011/5487

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/06/2009 tarih ve 2009/226-2009/506 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka müdürü birleşen davanın davalısı ...'in yönlendirmeleri sonucunda diğer bankalardaki paralarını çekerek davalı Banka'ya yatırdığını ve karşılığında kendisine TL ve ABD Doları cinsinden vadeli mevduat cüzdanlarını verdiğini, tüm parasının davalı banka şube müdürünce zimmetine geçirildiğini öğrenen müvekkiline durumu itiraf eden müdürün, alacağı TL ve dövizin karşılığı olarak müvekkiline (24.500,00) TL'lık bono verdiğini, ancak bono bedelini ödemeden kaçındığını, müvekkili zararından banka şube müdürü ile birlikte onu istihdam eden bankanın da müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, 24.500,00 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, asıl davada banka aleyhine açılan davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, “davalı Banka'nın BK’nun 100.maddesi kapsamında sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm tesisi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı Banka vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl davada davalı banka vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.