Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13024 K.2011/5257

Taraflar arasında görülen davada Çaycuma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2009 tarih ve 2007/343-2009/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Seka Çaycuma İşletme Müdürlüğünün açtığı hizmet alım ihaleleri ile 01.05.1999-31.01.2002 tarihleri arasında alt işveren olarak çalıştırdığı işçilerin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerini ödenmediğini, işçilerin açtıkları davalar sonucunda davalıca çalıştırılan işçilerin alacaklarının müvekkilince ödendiğini, müvekkili ile davalı arasındaki sözleşmeye göre her türlü işçilik alacağından alt işverenin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 120.264,12 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme gereğince davalının çalıştırdığı personelin ücret, sosyal hakları ile tüm kanuni mükellefiyetlerini takip etmek ve yerine getirmekle yükümlü olduğu ve asıl işverence yapılacak ödemelerin alt işverene rücu edileceğinin düzenlendiği, davacının, açılan davalar sonucu davalıca çalıştırılan işçilerin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretlerini ödediği,

ancak davalının kıdem tazminatından sorumluluğunun kendi dönemindeki çalışılan süre ve o tarihteki ücret ile sınırlı olduğu ve davalının, davacının son ücret üzerinden ödediği tüm kıdem tazminatından sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 81.974,81 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı alt işverenin sorumluluğunun ödenen tazminatın işçinin işyerinde çalıştığı tüm sürenin davalı yanında çalıştığı süreye oranlama yapılarak hesaplanması gerekmesine ve bilirkişice bu miktarın hükmedilen miktardan az hesaplanmış olmasına rağmen anılan hususun temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılamayacağının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.