Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13176 K.2011/6048

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/07/2009 tarih ve 2008/5-2009/178 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “türkhan t şekil” markasının tescili için davalı kuruma başvuru yaptığını, 24. ve 40. sınıflar yönünden yapılan başvurunun “türkkan t şekil” markası gerekçe gösterilerek 24. sınıf yönünden reddedildiğini, müvekkilinin söz konusu markayı 10 yılı aşkındır kullandığını ve markaya ayırt edicilik kazandırdığını, her iki markanın farklı olduklarını ve karıştırma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, anılan markanın 24. sınıftaki ürünler yönünden müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurum tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “TÜRKHAN T+şekil“ ibaresinin 24. ve 40. sınıflarda tescili için başvuruda bulunduğu, başvurunun 556 sayılı KHK'nun 7/1-b maddesi uyarınca kısmen reddedildiği, redde dayanak yapılan “TÜRKKAN T” ibareli markanın 24. sınıfta yer alan bir kısım emtia için tescilli olduğu,

aynı sınıfta bulunan markaların görsel ve fonetik açıdan ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları, 556 sayılı KHK'nun 5194 sayılı kanunla değişik 7/2-son maddesi uyarınca, tescilli bir marka var iken aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer bir markanın kullanımla ayırt edici nitelik kazandığı iddiasına dayanılarak tescil yapılamayacağı, davacının bu iddiasını itiraz olarak ileri sürmediği gibi marka başvuru tarihi dikkate alındığında davacı iddiasının dinlenilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.