Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13601 K.2011/6724

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.03.2009 tarih ve 2006/545-2009/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili ile katılma yoluyla davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili, taşınmak üzere davalı şirkete teslim edilen araç kliması, yedek parçaları ve monte edilmesine yarayan cihazların taşındıkları araçta yangın çıkması sonucu kullanılamaz hale geldiğini, İzmir 6.SHM’nin 2006/117 D.İş. sayılı dosyasında yaptırılan tespit sonunda düzenlenen rapora göre bir adet kompresör motoru ve dış ünite haricinde tüm cihazların yangından etkilendiğinin bildirildiğini, davalının ne cihazları teslim ettiğini ne de zararı tazmin ettiğini, olaydan 17 ay gibi uzun bir süre geçmesine rağmen cihazlar teslim edilmediği için tamamının zayi olduğunun kabulü gerektiğini,

hasar bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, takibin devamını, %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı karşı davacı vekili, müvekkilinin dava konusu cihazları davacıya teslim etmek için götürdüğünde davacı karşı davalının önce cihazları ikinci el olarak satacaklarını beyan edip kabul ettiğini daha sonra aynı ürünleri müvekkilinin İzmir’deki yerine geri getirip bıraktığını, sonra da delil tespiti yaptırdığını, cihazların zayi olmayıp hasarlı olduğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davada, 632,83 TL cari hesap alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait emtianın hasarsız olarak teslim alındıktan sonra nakil aracında çıkan yangın sonucunda hasarlanıp kullanılamaz hale geldiği, hasarsız emtianın davacıya teslim edilmeye çalışıldığı, ancak davacı tarafından teslim alınmadığı, davalının hasarsız olan emtia bedelinden sorumlu bulunmadığı, hasarsız emtia bedeli indirildiğinde davacının zararının 8.269,96 TL olduğu,

tarafların ticari defterlerinde yapılan inceleme sonunda davalının davacıdan taşıma bedeli olmak üzere 632,83 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline, takibin 8.835,52 YTL üzerinden 8.269,96 YTL asıl alacağa takip tarihinden itibaren davacı talebini aşmamak üzere reeskont faizi işletilerek takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin ve icra inkar tazminatı istemlerinin reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davalı karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece verilen karar davalı karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içerisinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nun 434. maddesinde açıklanmıştır. Buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının da yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz isteminde bulunan davalı karşı davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2 nci maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 2009 yılı itibariyle 1.400,00 YTL'nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 04.03.2009 hüküm tarihi itibariyle kesindir.

Somut uyuşmalıkta davalı karşı davacı tarafından karşı davada 632,34 YTL’nin tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, 04.03.2009 tarihli kararla karşı davanın kabulüne karar verilmiş olmasına göre bu durumda davacı karşı davalı vekilinin karara yönelik temyiz isteminin kabul edilen meblağın yukarıda anılan Kanun hükümleri uyarınca temyiz sınırının altında kalması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Davacı karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, davalı karşı davacı taraf dava konusu hasarsız cihazların davacıya teslim için götürdüğünde davacı karşı davalının önce cihazları ikinci el olarak satacaklarını beyan edip kabul ettiğini, daha sonra aynı ürünleri şirketlerinin İzmir’deki yerine geri getirip bıraktığını, sonra da delil tespiti yaptırdığını savunmuş, mahkemece de hasarsız olan emtianın davacıya teslim edilmeye çalışıldığı, ancak davacı tarafından teslim alınmadığı, davalının hasarsız olan emtia bedelinden sorumlu bulunmadığı, hasarsız emtia bedeli indirildiğinde davacının zararının 8.269,96 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de;

davalı karşı davacı taraf dava konusu hasarsız emtiaları davacıya teslime etmeye çalıştığına dair delil sunmamıştır. Alacaklının temerrüdü BK’nun 90. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, alacaklının temerrüdünün gerçekleşebilmesi için ifanın usulü dairesinde önerilmesi ve alacaklının bu ifa önerisini haklı bir neden olmaksızın reddetmiş olması gerekir.

Yine alacaklının temerrüdünün varlığının kabulü halinde de BK’nun 91.maddesi hükmü uyarınca borçlu borcun konusu, bir şeyin teslimi ise “tevdi” ile borcundan kurtulabilir. Bu kapsamda hasarsız malları davacı karşı davalıya teslim etmeye çalıştığını ancak davacının kabul etmeyerek alacaklının temerrüde düştüğünü ve usulü dairesinde tevdie çalıştığını davalı karşı davacının ispat etmesi gerekir.

Davalı karşı davacı taraf bu konuda herhangi bir delil ibraz edemediğine göre hasarsız emtia bedeli indirilerek tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.