Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13636 K.2010/12506

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.04.2009 tarih ve 2008/576-2009/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesiyle sigortalı araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin desteğinin 16.08.2008 tarihinde meydana gelen kazada öldüğünü, yapılan ihtara rağmen destekten yoksun kalma alacağının ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 6.500,00 TL' nın avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18.02.2009 tarihli islahla alacağını 29.229,02 TL' sına yükseltmiştir.

Davalı vekili, aracın müvekkili nezdinde sigortalı olduğu, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini, sorumluluğunun poliçe limiti ve kusur oranıyla sınırlı olduğunu, avans faizi istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen kazada davacının desteğinin öldüğü, yolcu olarak araçta bulunan desteğin kusuru bulunmadığı, kusurun tamamının sigortalı araç sürücüsünde olduğu, davalının destek zararından poliçe limitiyle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile, 29.229,01 TL' nın temerrüt tarihi olan 01.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, desteğin yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortasına karşı açılan destekten yoksun kalma alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, alacağına 17.09.2008 tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş, mahkemece de gerekçe kısmında talep bu şekilde değerlendirilmiştir. Gerçekten de davacı vekili, davalıya tebliğ ettiği ihtarname ile ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 8 iş günü içinde alacağın ödenmesini isteyerek, 8 iş günü önel tanımıştır. Bu durumda dosya kapsamı ve taleple bağlı kalınarak faizin 17.09.2008 tarihi yerine 01.09.2008 tarihinden başlatılması doğru olmamış, kararın bu nedenle, mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.