Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14177 K.2011/6856

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2009 tarih ve 2009/40-2009/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, görsel, fonetik ve işitsel olarak müvekkilinin tanınmışlık vasfı taşıyan, ticaret unvanının ayırıcı eki olan ETİ ibareli tescilli markalarıyla iltibas ve tecavüz oluşturacak ve müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacak şekilde, yine ETİ sözcüğünü de içeren tasarımlarının aynısı olup onlardan belirgin biçimde farklı olmayan, davalıya ait “etiquette+şekil” ibareli 35. sınıfta yer alan hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun ilânı üzerine itirazda bulunulduğunu markalar dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından itirazın reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri benzer savunmalarında, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, davacının markaları ile davalı başvurusundaki işaretin karıştırmaya sebebiyet verebilecek seviyede aynı veya benzer olmadığını, aralarındaki anlam farklılığının derhal ve hiç düşünmeden algılanabileceğini bildirerek davanın reddinin istemişlerdir.

Mahkemece, davacıya ait ETİ ibareli markalar ile davalı ... Öztürk adına tescilli ETİQUETTE ibareli markanın görsel, biçimsel, anlamsal ve umumi intiba olarak iltibasa meydan verebilecek şekilde benzer olmadıkları, ayrıca davacıya ait markanın genellikle gıda ve bisküvi alanında tescilli olduğu, davalı markasının ise 35. sınıfta hizmet alanında tescilinin bulunduğu, ayrıca davalının markasının davacı tasarımlarından farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.