Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1663 K.2010/7745

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2007/273-2008/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait makinenin taşınması sırasında taşıma işini yerine getiren ... ’un gerekli önlem ve tedbirleri almaması nedeniyle makinenin hasarlandığını, davalı İbrahim Bulduruç’un meydana gelen zarardan gerek MK.’nun 369, gerekse BK.’nun 55 ve 100 ncü maddeleri uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürerek, olay nedeniyle müvekkiline ait makinede meydana gelen hasardan dolayı şimdilik 10.125,00 YTL ile olay nedeniyle makinenin kullanılamamasından dolayı şimdilik 3.000,00 YTL tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu hasarın meydana gelmesinde müvekkillerinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın Türk Medeni Kanunu’nun 369 ncu maddesi gereğince aile başkanının sorumluluğu nedeniyle açılmış tazminat davası olduğu, bu durumda davanın Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine, istem halinde dosyanın görevli Ankara Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacıya ait makinenin taşınması sırasında makinede oluşan hasar nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.Davacı, davalının oğlu olan ...’nin taşıma sırasında gerekli önlemleri almaması nedeniyle meydana gelen zarardan dolayı davalı İbrahim’in MK’nun 369, BK’nun 55 ve 100 ncü maddeleri uyarınca sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.Taraflar arasında davacıya ait makinenin taşınması konusunda akdi bir ilişkinin kurulmuş olduğu hususu çekişmesizdir.TTK’nun 4 ncü maddesinin 1 nci bendi uyarınca TTK’da düzenlenen hususlardan doğan davalar ticari dava niteliğindedir.Aynı Kanun’un 5 nci maddesinde aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre asliye hukuk ve sulh hukuk mahkemelerinin ticari davalara bakmakla görevli olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda davanın taşıma sözleşmesinden kaynaklandığı, gerek akdin niteliği gerekse tarafların sıfatına göre aralarındaki ilişkinin ticari iş niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.Davalının oğlunun aynı zamanda davalının yanında çalışması nedeniyle davacının MK’nun 369 ncu maddesine de dayanmış olması davanın ticari dava olma niteliğini ortadan kaldırmaz.Hukuk yargılamasında olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme ise hakime aittir.Bu durumda, davanın taşıma sözleşmesinden kaynaklanmasına, mutlak ticari nitelikte olmasına,

uyuşmazlığa bakmanın TTK’nun 5 nci maddesi uyarınca genel mahkemelere ait bulunmasına göre mahkemece yargılamaya devam olunarak uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.