KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/1808 E., 2010/7824 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
516 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 tarih ve 2007/159-2008/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava konusu meblağ 12.680 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın davalıya ait antrepoda yüklenmesi sırasında forkliftin çarpması sonucu hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 7.005.71 YTL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, emtianın müvekkilince sağlam teslim edildiğini, tutanakta imzasının bulunmadığını, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı nezdinde sigotalı emtianın davalıya ait antrepoda araca yüklenmesi sırasında hasara uğradığı, durumun tutanakla sabit olduğu, davacının sigorta ettirene tazminat ödediği, gerçek zararın belirlendiği, rücu koşullarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 4.489.40 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafından taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın davalıya ait antrepoda yüklenmesi sırasında hasara uğradığının sabit olmasına, davalının gerçek zarardan dolayı sorumluluğunun bulunmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, emtia taşıma sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir. Yapılan yargılama, toplanan kanıtlar, özellikle davalının görevlilerinin imzasını içerir tutanak ile dava dışı sorumluluk sigortacısına yapılan başvuru içeriklerinden anlaşılacağı üzere, davacı nezdinde sigortalı emtiadan 1 palet malzeme (M 126 Blue-363 kg polietilen granül kolisi) davalıya ait antrepoda forkliftle yükleme sırasında hasara uğramıştır.
Davacı sigortacı sıfatıyla tazminat ödemiş, halefiyet ilkesi uyarınca zarar sorumlusu davalıdan rucuan tahsili için işbu davayı açmıştır. Mahkemece, hasara uğrayan emtianın Petkim A.Ş fiyatlarına göre ederini tespit eden bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, tazminata esas alınan bu rapor, denetime elverişli olmadığı gibi hüküm kurmaya da yeterli değildir. Sigortalı emtia yurt dışından ithal edilmiş olup, faturası dosyaya ibraz edilmiştir.
Davacının ödemesine mesnet eksper raporunda zarar belirlenirken hasarlı emtianın değeri farklı olarak tespit edilmiş, sovtajının kullanılabileceği ve bir değerinin olduğu açıklanarak zarardan mahsup edilmiştir. Temel alınan bilirkişi raporunda eksper raporu tartışılmadığı gibi tazminattan sovtaj indirimi yapılıp yapılmayacağı hususuna hiç değinilmemiştir. Ayrıca, fatura içeriği irdelenip, emtianın niteliği tam olarak belirlenmemiştir.
Tüpraş A.Ş fiyatları da salt beyana dayanmaktadır. Bu durum karşısında, yukarıda açıklanan hususlar da dikkate alınarak, davalının sorumlu olduğu gerçek zararın tespiti bakımından denetime uygun ek rapor alınması veya yeniden uzman bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/1808, K. 2010/7824, 5 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama